loading

ما کی هستیم ( ۲۵ )

رهانیده شده از قدرت ظلمت منتقل شده به پادشاهی مسیح!

نوشته: ح.گ

بارها از ما پرسیده اند که: ببخشید شما اهل کجا هستید؟ و ما به این سوال یا جواب کوتاه داده ایم و یا به کلی آن را تفسیر کرده ایم! گاهی به نظر میرسد که ما در بیان اینکه ما اهل کجا هستیم کمی مشکل داریم! یعنی اینکه بدلیل تغییرات متعدد مکان زندگی ما دقیقا نمیتوانیم بگوییم اهل کجا هستیم. و اینکه گاها بسیاری بدلیل شرارت و فساد و ظلم سرزمینی که در آن بدنیا آمده ایم و سرزمین ما از حیث این نمونه های مخرب و تاریک شهرت جهانی کسب کرده، ما بعنوان ساکنین آن در بیان اینکه اهل چنین سرزمینی هستیم شرم میکنیم. در این زمان ما گویی دارای بحران ملی هستیم.

ایمانداران شهر کولسیه در چنین موقعیتی بودند. آنها به یک بحران ملی و شخصیتی رسیده بودند و  دقیقا نمیدانستند که اهل کجا هستند! نه اینکه دقیقا ندانند بلکه منظور این است که دقیقا نمیدانستند به چه چیز باور دارند و چرا دارند و نهایت آن چیست و از این قیبل. آنها در تقابل با باورهای غلط و فرهنگ گمراه کننده و فاسد روم آن زمان و همچنین باورهای من در آورده انسانی بودند. انها شخصیت و مقام خود را با آیین های مسیحی که به کذب تعلیم میدادند ادغام کرده و دقیقا نه میدانستند که خداوند و نجات دهنده آنها عیسای مسیح کیست و نه میدانستند چگونه با فرهنگ و تعالیم غلط مسیحی آن زمان و روم مقابله کنند.

پولس رسول در نامه ایی که به این عزیزان مسیحی از زندان روم مینویسد برای آنها دقیقا شخصیت و ماهیت مسیحی آنها را آشکار میکند. که آنها چه کسانی هستند. چرا و به چه دلیل. او در همان ابتدای نامه پس از مقدمات مرسوم در نوشتن نامه در آن زمان جایی چنین به آنها میگوید: «و پدر را شکر گذارید که ما را لایق بهره میراث مقدسان در نور گردانیده است. و ما را از قدرت ظلمت رهانیده به ملکوت پسر محبت خود منتقل ساخت. »( کولسیان ۱ : ۱۲)

میتوانیم صفحات متعددی در خصوص این  اعتراف آسمانی سخن بگوییم اما برای نیت این مقاله من فقط به چند مورد در این آیه اشاره میکنم.

۱-پدر آسمانی ما از ابتدا و تا به آخر در دادن یک ماهیت آسمانی به ما دخیل است.

نگاه کنید به آیات بالا. ما پدر را شکر میکنیم نه اعمال مذهبی خودمان را. نه رهبران مذهبی خود را. نه امامان خود را! برای چه ما پدر را شکر میکنیم؟ برای اینکه ما که هیچ لیاقت نداشتیم.( هیچکس بیگناه و معصوم نیست! هیچکس! همه گناه کردند و همه شایسته قهر و غضب خدای قدوس هستند. تنها کسی که تماما بیگناه بود خود عیسای مسیح بود.)  ما که پس از مرگ هیچ میراث و ثمره ایی نداشتیم و نمیدانستیم که داریم یا نه! اکنون بخاطر فیض و رحمت خود پدر آسمانی نه اعمال مذهبی و خوبیهای ما بلکه فیض خود خدا؛ ما میراث بر یک هدیه عظیم آسمانی هستیم. ما میراث بر هر آنچه که نور و روشنایی و برکت و فیض و رحمت و صلح با خود به همراه دارد و در آسمان برای ما ذخیره گشته است میباشیم. و تاثیرات چنین میراثی در آینده فروتنی و سربلندی را بر روی زمین به من عطا میکند که برای این پدر جلال بیاوریم با زیستن در تقدس و پاکی پسر یگانه او عیسای مسیح.

۲-این یک میراث شخصی خاص یک گروه و قوم و نژاد و رنگ پوست و ملیت خاص نیست.

پولس رسول میگوید میراث «مقدسان در نور». یعنی آنانی که بر طبق ایات ۵ و ۶ با شنیدن انجیل نجات بخش عیسای مسیح قلب و جان خود را به او داده اند و در ایمان مسیحی خود رشد میکنند. و این میتواند هر کسی باشد. هر کس پس از شنیدن انجیل یا خبر خوش مسیح در آن زیست و آن در او ثمرات و نتایج والای آسمانی ببار آورد و در راستی و حقیقت الهی بسر میبرند.

۳- این میراث در نور بودن ارزش و بهای عظیم آن را درک نمیکنیم مگر اینکه جمله بعدی پولس رسول را بخوانیم.

۴- ایه بعدی میگوید: « و ما را از قدرت ظلمت»

نگاه کنید به این دو عبارت « قدرت » و «ظلمت». مگر تاریکی قدرت دارد؟ به همان اندازه که در نور قدرت است تا با خود روشنایی، شناخت، آرامش و باروری را به همراه بیاورد. همچنین در تاریکی نیز قدرت است تا با خود یاس و ترس و گمگشتگی و عقیم بودن را به همراه بیاورد. این قدرت و این ظلمت در خلقت خداوند نبود تا زمانی که گناه وارد خلقت گشت و نظم و صلح خداوند را مخدوش ساخت و با خود درد و رنج و مرگ و ناامیدی را به همراه آورد. این تاثیر ویران کننده گناه را ما تاریکی میدانیم. و در گناه قدرت است و آن مرگ است. پس در تاریکی مرگ است. در تاریکی ترس است. در مرگ ترس است. این قدرت و این ظلمت هم در درون ماست و هم در اطراف ماست.  ما در آن بدنیا میاییم و در آن تا زمان مرگ زندگی میکنیم. تنها زمانی میتوانیم از قدرت آن رهایی یابیم که خداوند ما را رها سازد. زیرا تنها بواسطه قدرت خود خدا این میسر است و نه هیچ قدرت دیگری. و او، پدر آسمانی ما چنین کرد. پولس رسول ادامه میدهد.

۵-  و ما را از قدرت ظلمت رهانیده.

چه کسی؟ آیه ۱۲ به ما گفته بود که « و پدر را شکر گذارید» پولس در این شکرگزاری از پدر آسمانی همانطور که گفته بود او ما را وارث مقدسین در نور ساخته بود اکنون میگوید که همین پدر آسمانی ما را از اسارت و قدرت شیطان، قدرت مرگ، قدرت گناهان توبه نکرده که با خود مرگ و لعنت و خشم خدای قدوس را دارد، رهانیده است.

هیچ کس وقتی قراری با یک بنا و یا سازنده میگذارد که منزل او را تعمیر کند یا بسازد دوست ندارد بد قولی را از او بشنود یعنی طوری که کار را نیمه کاره رها کند و برود! نهایتا اینکه هیچکس کار نیمه کاره را دوست ندارد. پولس رسول رهایی ما را توسط پدر آسمانی یک رهایی نیمه کاره توسط خدا قلمداد نکرده است. خدا ما را از قدرت مرگ و شیطان رها نکرد و سپس به ما نگفت حالا خودتان به سر منزل مقصود من برسید.

۶- و به ملکوت پسر محبت خود منتقل ساخت.

پدر آسمانی ما را ابتدا از قدرت ظلمت بواسطه پیام انجیل مسیح و کار عیسای مسیح بر صلیب و قیام او رهانید سپس خود او ما را منتقل نمود به پادشاهی پسر عزیز خود. عیسای مسیح. او به دنبال ما آمد. او ما را خواند. او ما را نجات داد. او ما را رهایی داد. و خود او ما را منتقل کرد به پادشاهی عیسای مسیح. فعل ساخت، گویای عملی است که در گذشته انجام شده، امروز جریان دارد و گویای تکمیل شدن فعل در آینده است. نیمه کاره نیست. منتقل ساخت. ما الان آنجا هستیم. الان آنجا نیستم اما همین الان متعلق به آنجا هستیم. این ملکوت پسر هم آن ملکوتی است که با جلال و عظمت خواهد آمد و ما در آن تا به ابد با او بسر خواهیم برد. و هم امروز است که ما را وا میدارد تا ملکوتی بسر ببریم و طوری زندگی کنیم که گویی امروز به ملکوت او منتقل شده ایم.

این انتقال چگونه باید خود را بروز بدهد؟

الف- دیگر نباید اسیر شریعت سازی و مقدمات کلیسایی و آیین و مذهب قدیمی خود باشیم که با خود به کلیسای مسیح میاوریم و آن را نشانه و عامل تقدس و پاکی خود در زیستن مسیحی خود بدانیم و مانند زنجیرهای فیض و رحمت روح القدس را از ما دور میکنند. ( ۲ :۱۲- ۲۳ )

ب- ما بر روی زمین زندگی و در میان مردم زندگی میکنیم و باید چنین باشد. اما افکار و آمال های ما باید آسمانی باشند. باید از شهوات زمینی دوری کنیم و به شیفتگی و تشنه بودن آسمانی چنگ بزنیم. از طبیعت قدیمی و فاسد خود دوری کنیم و طبیعت تازه در مسیح را بپوشیم. ( ۳ : ۱- ۱۵ )

پ- وظایف مسیحی خود را در هر مقام و هر جنس و هر موقعیتی هستیم بدانیم. و آن را برای جلال دادن مسیح خداوند و گسترش پادشاهی او بکار ببریم. ( ۳ : ۱۸- ۲۵ و ۴ : ۱)

ت- جان ما برای کلیسای جهانی مسیح بتپد و برای عزیزان و خادمان راستین مسیح در سراسر دنیا دایما در دعا و شکر گزاری باشیم. ( ۴ : ۲- ۴ )

ما کی هستیم؟

ما رهانیده شده از ظلمت و قدرت تاریکی مرگ و گناه و شیطان و منتقل شده به پادشاهی عیسای مسیح. این به این منظور نیست که چگونه منتظر مقامات و پاداش خود باشیم.( البته خواهیم بود) اما تا آن زمان ما باید مانند یک شخص منتقل شده به پادشاهی عیسای مسیح بر روی زمین بسر ببریم.

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!