loading

رومیان- فصل دوم آیات ۱۲- ۱۶

” ۱۲زیرا آنانی که بدون شریعت گناه کنند بی شریعت نیز هلاک شوند و آنانی که با شریعت گناه کنند از شریعت بر ایشان حکم خواهد شد. ۱۳از آن جهت که شنوندگان شریعت در حضور خدا عادل نیستند بلکه کنندگان شریعت عادل شمرده خواهند شد. ۱۴زیرا هر گاه امتهایی که شریعت ندارند کارهای شریعت را به طبیعت بجا آرند اینان هر چند شریعت ندارند برای خود شریعت هستند. ۱۵چونکه از ایشان ظاهر میشود که عمل شریعت بر دل ایشان مکتوب است و ضمیر ایشان نیز گواهی میدهد و افکار ایشان با یکدیگر یا مذمت میکنند یا عذر میاورند. ۱۶در روزی که خدا رازهای مردم را داوری خواهد نمود بوساطت عیسی مسیح بر حسب بشارت من.”

دو گروه انسان در حال حاضر در دنیا وجود دارند: آنهایی که خدا را بوسیلۀ شریعت دین و مذهب خود اطاعت میکنند. و آنهایی که خدا را نپذیرفته و هیچ دین و یا مذهبی ندارند. مسیحیت دین نیست، اما ما در گروه اول هستیم نه دوم. زیرا شریعت و قانون خدا توسط روح مقدس او بر قلب ما حک شده است و ما شریعت خدا را در روح اطاعت میکنیم نه در آداب و مراسم شریعت. اکنون دقت کنید به این نکتۀ اساسی: چه گروه اول، چه دوم، هر دو نزد تخت داوری خداوند خواهند ایستاد و باید نزد خدا عادل و نیک شمرده شوند ( ایمانداران در مسیح با دنیا داوری نخواهند شد، اما به خداوند پاسخگو خواهند بود) چگونه؟ گروه اول بر طبق شریعت دین و مذهب خودشان نزد خدا داوری میشوند، گروه دوم بر طبق وجدان و آن جانی که خدا در ابتدا در آنها دمید و آنها موجود زنده شدند. مسیح بارها به شاگردان و مردمی که قصد دنبال کردن او را داشتند فرمود: راه من سخت است، باریک است، باید صلیب خود را بردارید و هر روز دنبال من بیایید، باید مانند پدر خود که در آسمان است کامل باشید، باید تا آخر بیدار باشید و استوار بیایستید؛ تمام این فرامین مسیح گواه بر عمل کردن به تعلیم مسیح است و نه فقط گوش کردن به آن. مسیحی شریعت و مذهب ندارد، اما روحی در او ساکن گشته است که تمام نظم و آیین مقدس زیستن را از او روزانه میطلبد. چگونه؟ با عمل کردن به تعالیم مسیح. یعقوب در رسالۀ خود میگوید:” لکن کنندگان کلام باشید نه فقط شنوندگان که خود را فریب میدهند.” ( یعقوب ۱: ۲۲ ) اگر کلیسای مسیح یاد میگرفت که بیشتر از آنکه موعظه کند، به موعظه ها عمل کند، امروز هرگز جبهه های خانواده و اجتماع را به شیطان وا نمیداد. خدای محبت، از یک گروه متنفر بود؛ آن هم گروهی که حرف از شریعت و قانون خدا میزدند، اما به آن عمل نمیکردند! میخواهیم دلها را تسخیر کنیم باید شمع روشنی باشیم که میسوزیم نه شمع کاغذی! مسیحیت راه عمل کردن است نه فقط موعظه کردن و شعار دادن. نه فقط از یک حال به حال دیگر شدن! احساس خوب کردن! مسیح به فرمان پدر خود دل سپرد و عمل کرد و اگر نه امروز من و تو هنوز در گناهانمان بودیم و مزد ما مرگ بود. هم من مسیحی که روح خدا در من ساکن است، کلام خداوند را دارم، و مشارکت در مسیح بواسطۀ خوردن از تن و نوشیدن از خون او؛ باید در عمل نشان دهم که بسمت نیکی خدا در حرکت هستم؛ و هم آن شخص مذهبی، یهود یا مسلمان یا هندو یا … باید همین تلاش خود را بواسطۀ اجرا کردن مو به موی شریعت خود انجام دهد. و هم آن کسی که نه شریعتی دارد و نه ایمانی، باید از طریق آن روح و  وجدانی که خدا در روز آفرینش در او گذاشت، به سمت نیکی خدا پیش برود. نه من مسیحی، نه آن فرد مذهبی، نه آن آدم خدانشناس، هیچکدام در روز داوری عذری نداریم! مسیح از من مسیحی خواهد پرسید یا به تعالیم من عمل کردی؟ اگر نه چرا توبه نکردی و محبت مرا به خودت بیاد نیاوردی. از یهودی یا مسلمان میپرسد آیا شریعت خودت را کاملا اجرا کردی، اگر نه، پس چرا قلبت را به من ندادی که در خون کفارۀ من شریعت خدا را کامل کرده بودم؟ از انسان خدانشناس میپرسد چرا وجود خدا را با دانش انسانی خودت مردود دانستی و در باور ذهن خودت ماندی و هر چند خدا را شناختی اما او را آنگونه که شایسته بود پرستش نکردی؟ چرا هدیۀ رایگان مرا نپذیرفتی؟ کلام خدا از حرف به عمل تبدیل شد تا آفرینش را خلق کرد، اطاعت مسیح از پدر از حرف به عمل تبدیل شد که جانش را بر بالای صلیب داد.

 

 

 

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!