loading

۱۱- فصل اول آیات ۲۴ – ۲۵

” ۲۴ لهذا خدا نیز ایشان را در شهوات دل خودشان به ناپاکی تسلیم فرمود تا در میان خود بدنهای خویش را خوار سازند. ۲۵ که ایشان حق خدا را به دروغ مبدل کردند و عبادت و خدمت نمودند مخلوق را به عوض خالقی که تا ابدالاباد متبارک است آمین.

کلمۀ ” لهذا ” گواه بر جمله ایی است که از قبل آمده است و اکنون از آن نتیجه گیری میشود. بنابر این از آنچه تاکنون پولس در خصوص آن افرادی که راستی خدا را با ناراستی مبدل کرده و قوت سرمدی و الوهیت خدا را از ابتدای آفرینش و در عیسای مسیح و انجیل او دیدند، اما او را آنچنان که شایسته و سزاوار او بود نپرستیدند؛ ادعای دانش و حکمت کردند، اما دانش آنان حماقت را برای آنان به ارمغان آورد، و از اینرو به پرستش دست ساخت خدا و دست ساخت انسان پرداختند. سپس پولس میگوید:” لهذا “… از اینرو… بنابر این… بنا به آنچه که شنیدیم و گفتیم…” خدا نیز ایشان را در شهوات دل خودشان به ناپاکی تسلیم فرمود ” عزیزان! شاید این یکی از موحش ترین و دردناکترین تنبیه خدا بر علیۀ بی ایمانی و سنگدلی و منیت و غرور انسان این باشد که خدا انسان را به شهوات دل خود واگذارد. مزمور نویس میگوید:” زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند…پس خوردند و نیکو سیر شدند و موافق شهوت ایشان بدیشان داد.” ( مزمور ۷۸: ۲۲ و ۲۹ ) یادتان میاید وقتی اسرائیل جسمانی نزد موسی شکایت کرد که گوشت میخواهند و هوس گوشت و سبزیجات مصر را کردند چه اتفاقی افتاد؟ خدا نگفت به آنها نخواهد داد؟ یا چرا از من گوشت میخواهند؟ اما چون آنها تا آن زمان قوت سرمدی و الوهیت خدا را در معجزات عظیم او، در بلاهایی که برای مصریان فرستاد که این معجزات به خروج و رهایی آنها از اسارت و بردگی آنها از مصر انجامید و معجزات عظیم آب از صخره و آتش در شب بعنوان راهنمای آنان؛ اسرائیل تمام این معجزات را دیده بود، خدا را آنگونه که سزاوار پرستش بود، نپرستید که هیچ، باز اینجا یکبار دیگر از روی بی ایمانی و سنگدلی به قوت سرمدی و الوهیت خدا معترض شد و شکایت کرد. و خدا اینگونه خشم و غضب خود را بر آنان ریخت که: خدا به موسی گفت: گوشت میخواهند من به ایشان گوشت میدهم! بعد همان روز یهوه از آسمان بر تمام اردوگاه اسرائیل بلدرچین ها را فرستاد، تا اسرائیلی ها گوشت داشته باشند، سپس کلام میگوید، آنها هنوز گوشت در دهانشان بود و آن را میجویدند که غضب خدا بر آنان ریخت.( اعداد ۱۱: ۳۳ ) این یکی از شیوه های تنبیه خدا در بارۀ گناهان ماست! عزیز مسیحی! اگر قوت عظیم خدا را در معجزات زندگی خود فراموش کنیم، اگر او را بخاطر این شگفتی ها و فیض عظیم او به گونه ایی شایسته و سزاوار پرستش نکنیم، اگر صدای خدا را در خصوص هشدار به شهوات و گناهان خود نشنویم، یا آن را جدی نگیریم، به هدایت روحالقدس و آزرده شدن او در ما توجه نکنیم: بدانیم و آگاه باشیم، اگر در حال انجام هوی و هوس خود هستیم، و از گناه لذت میبریم، خشم و غضب خدا در راه است که بر ما بریزد، زیرا خدا ما را اینگونه تنبیه کرده است که او ما را به شرارت و نفس خود سپرده است! و آیۀ ۲۵ یکبار دیگر در بارۀ ان انسانهایی سخن میگوید که حقیقت خدا را شناختند اما او را آنطور که شایستۀ خدا و تنها پسر روحانی بود پرستش نکردند، عیسای مسیح را دیدند و شناختند، او فرمود:” حقیقت را خواهید شناخت و حقیقت شما را ازاد خواهد کرد.” اما آنها او را رد کردند، یا او را بت مبدل کردند و او را چون بت پرستیدند. از اینرو خدا آنان را به دلهای سیاه و شهوانی خویش سپرد. تا بدین گونه خشم و غضب خود را بر آنان فرو ریزد.

 

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!