loading

در انتظار خدا بودن

نگاهی به مزمور بیست و پنج

بخش اول ( نگاهی به ایه های ۳ و ۵ و ۱۵ و ۲۱)

نوشتۀ: ح.گ

 “۱ ای خداوند بسوی تو جان خود را بر میافرازم، ای خدای من بر تو توکل میدارم. ۲پس مگذار که خجل بشوم، و دشمنانم بر من فخر نمایند.۳ بلی هر که انتظار تو میکشد خجل نخواهد شد، آنانی که بی سبب خیانت میکنند خجل خواهند گردید.۴ ای خداوند طریقهای خود را به من بیاموز، و راههای خویش را به من تعلیم ده.۵ مرا به راستی خود سالک گردان و مرا تعلیم ده، زیرا تو خدای نجات من هستی، تمامی روز منتظر تو بوده ام. ۶ ای خداوند احسانات و رحمتهای خود را بیاد آور، چونکه آنها از ازل بوده است. ۷ خطایای جوانی و عصیانم را بیاد میاور، ای خداوند به رحمت خود و بخاطر نیکویی خویش مرا یاد کن. ۸ خداوند نیکو و عادل است، پس به گناهکاران طریق خود را خواهد آموخت.۹ مسکینان را به انصاف رهبری خواهد کرد، و به مسکینان طریق خود را تعلیم خواهد داد.۱۰ همۀ راههای خداوند رحمت و حق است، برای آنانی که عهد و شهادات او را نگاه میدارند. ۱۱ ای خداوند بخاطر اسم خود، گناه مرا بیامرز زیرا که بزرگ است. ۱۲کیست آن آدمی که از خداوند میترسد، او را به طریقی که اختیار کرده است خواهد آموخت. ۱۳ جان او در نیکویی شب را بسر خواهد برد، و ذریت او وارث زمین خواهند شد. ۱۴ سّر خداوند با ترسندگان او است، و عهد او تا ایشان را تعلیم دهد. ۱۵ چشمان من دائما بسوی خداوند است، زیرا که او پایهای مرا از دام بیرون میاورد. ۱۶ بر من ملتفت شده رحمت بفرما، زیرا که منفرد و مسکین هستم. ۱۷ تنگیهای دل من زیاد شده است، مرا از مشقتهای من بیرون آور. ۱۸ بر مسکنت و رنج من نظر افکن، و جمیع خطایایم را بیامرز. ۱۹ بر دشمنانم نظر کن زیرا که بسیارند، و به کینۀ تلخ به من کینه میورزند. ۲۰ جانم را حفظ کن و مرا رهایی ده، تا خجل نشوم زیرا بر تو توکل دارم. ۲۱ کمال و راستی حافظ من باشند، زیرا که منتظر تو هستم.۲۲ ای خدا اسرائیل را خلاصی ده، از جمیع مشقتهای وی.”

چه کسی و چه وقت این مزمور سراییده شده است؟

چه کسی این مزمور را گفته است؟ در جمع آوری این سرودها، رهبران و گردآوری کنندگان این مزامیر آن را با دلایل و شواهد بسیاری به داود نسبت داده اند. به همین دلیل اگر ترجمه ایی که در دست خود دارید را دقت کنید در بالای این مزمور قید شده است که “ مزمور داود.” در چه زمانی داود آن را سراییده است؟ هیچ شواهدی در این سرود پرستشی نیست که به ما بگوید این سرود در زمان پادشاهی داود سراییده شده است. بر عکس با توجه به مضمون این سرود از قبیل آیۀ شانزده که داود از تنهایی و مسکین بودن خود گفته است یا بلافاصله ایۀ هفده که از تنگیهای دل خود از مشقتهای خود و در ایۀ هیجده مجددا از فقر و رنج خود سراییده است و در ایۀ نوزده که میگوید، “ بر دشمنانم نظر کن زیرا که بسیارند،” و ادامه میدهد که ” و به کینۀ تلخ به من کینه میورزند” و سپس چنین از خدا التماس میکند که، ” جانم را حفظ کن و مرا رهایی ده تا خجل نشوم زیرا بر تو توکل دارم.” تمام این جملات داود قرین بر این است که او این سرود را در زمانی سراییده که هنوز از دست شائول پادشاه اسراییل که قصد کشتن او را داشت و کینۀ شدیدی از داود در دل خود داشت، در فرار بوده است. هر چند این شواهد میتواند گویای زمان سرایش این سرود از جانب داود باشد، لیکن چنین احتمالی نیز را نمیتوان رد کرد که او این سرود را در زمان پادشاهی خود، زمانی که از طرف پسر خودش ابشالوم در فرار بود سراییده شده باشد. شرایط روحی و زندگی داود پادشاه در این زمان بسیار شکننده و پر از اندوه و ناتوانی بود. او با تمام شهرت و نام و آنچه از خود بجای گذاشته بود با تمامی اهل خانوادۀ خود در بیابانها سرگردان بود، درست مانند زمانی که از دست شائول پادشاه اسرائیل برای نجات جان خود در فرار بود.

به هر حال در هر دو شرایط آنچه برای ما این مسجل میباشد این است که داود در اوج ناتوانی خود، رو به خدای خود برای نجات خود میکند و از او انتظار رهایی از این تاریکی را دارد.

دیدگاه داود از خدا در این مزمور

از حال و هوای این مزمور چنین بر میاید که داود از خدا انتظاری دارد و او این را سه بار تکرار کرده است( ایۀ سوم، آیۀ پنجم و آیۀ بیست و یکم). در همان آغاز چنین میگوید که او “جان ” خودش را بسوی خدا می افرازد. یعنی تمام وجود خودش را، تمام هستی خودش را. تمام پوست و گوشت و استخوان خودش را! تمام فکر و روح و قوت و هر آنچه که متعلق به اوست. چرا چنین همه چیز را به دستان خدا میسپارد؟ زیرا او انتظاری عمیق از خدا دارد. انتظار رهایی.

از اینرو من این مزمور را برای خودم ” مزمور انتظار” نام گذاری کرده ام. داود در انتظار رهایی از دست دشمنانش، از دست فقر و رنج خودش از دست دامهایی که پیش روی او نهاده شده است میباشد. اما جالب اینجاست که داود نه تنها از دست دشمنان بیرونی خود طالب رهایی است، او از دست دشمن درونی خودش،یعنی خود او، گناهان و خطاهای سابق و زمان حاضر او، طالب رهایی از دستان خدای قدوس و نیک و عادل است.( ایۀ هفتم، ایۀ یازده و آیۀ هیجده.) در تمام مدتی که داود در حال انتظار و رهایی از این موارد قید شده است، میخوانیم که او به یک چیز اعتمادی عمیق دارد. قدرت فرمانروایی خودش؟خیر! شجاعت و دلیری خودش؟ خیر!( هرگز چنین به نظر نمیرسد!) به تعلیم خدا( ایۀ چهار،)به راستی و حقیقت الهی خدا( ایۀ پنجم،) به رحمتها و احسانات خدا که نه تنها فراوان است بلکه از ازل فراوان بوده است!( ایۀ ششم،)به نیکی و عدالت خدا که راه رهایی از گناهان را به انسان گناهکار خواهد آموخت(ایۀ هشتم،) به کمال و راستی خدا که محافظ او باشند( ایۀ بیست و یکم.)

دیدگاه ما از این مزمور

ما چگونه وقتی انتظار رهایی از یک درد و معضل خاصی را میکشیم فکر میکنیم یا برخورد میکنیم؟

ما نیز چه بسا بارها در انتظار رهایی از یک درد و رنج و معضل بسیار دشوار بوده ایم. اما بعنوان یک انسان زمینی احتمال آن بسیار زیاد است که ما برای رهایی خود از این معضلات رو به انسان کنیم. ابتدا به خودمان به تدابیر و تفکرات خودمان یا به انسانهای اطراف، به دوستان و نزدیکان و اقوام خودمان. در این ایرادی نیست. ما باید در زمان مشکلات تدابیر درستی را بیاندیشیم و از دیگران یاری بطلبیم، اما ایا تمام “امید انتظار” ما ابتدا از خودمان و از انسان است؟ آیا قبل از اینکه این رهایی را از خدایی که در رحمت خود، در عدالت خود و در محبت خود وفادار بوده است، بطلبیم آن را از انسان طلبیده ایم؟ از تدابیر خودمان؟ اگر چنین باشد ثمرۀ انتظار ما با خود، شکست، درد بیشتر، سردرگمی، ناامیدی، ترس و بیقراری را به همراه دارد. زیرا در انتظار خدا بودن ثمراتی به مراتب والا و گرانبها به همراه دارد تا تماما در انتظار انسان و تدابیر انسانی باشیم. داود به ما میگوید چون در انتظار رهایی از جانب خدا بوده است. خدایی که او به او ایمان دارد و اعتماد دارد:

الف- انتظارش او را شرمسار نمیکند.

ب- انتظارش او را به نجات از دست خدا هدایت میکند.

پ- انتظارش او را از دامهای زندگی رهایی میدهد.

ت- و انتظارش باعث میشود که در حفاظت کمال و راستی خدا ایمن باشد.

شما چطور انتظار میکشید؟ انتظار شما چگونه است؟

برای ایمانداران مسیحی

ای ایماندار مسیحی آیا امروز در رنج و اضطراب رهایی از مشکل و معضلی هستی که طاقت و توان ترا بریده است؟ تاریکی بر زندگی تو خیمه زده و گویی روزی نیست؟ ایا فریاد میزنی و انتظار رهایی داری؟ سوال اینجاست: این دوران انتظار تو تا زمان رهایی تو چگونه سپری میشود؟ تو آن را چگونه طی میکنی؟ ان را چگونه برای خودت تحمل میکنی؟ از چه کسی انتظار رهایی را طالب هستی؟

ما چنین انتظار رهایی را ابتدا و بیش از هر انسانی از کسی جز از خداوندمان عیسای مسیح نباید داشته باشیم. ما ابتدا در چنین روزهای سخت و دشوار زندگی نام او را صدا میکنیم. به رحمت و محبت او وفادارانه چنگ میزنیم چون میدانیم او که ما را از ابتدا محبت کرد و برای ما جان خود را داد، تا به آخر ما را محبت میکند و ما را حتی اگر در درۀ تاریک مرگ باشیم رهایی داده و به منزل پدر میرساند.

در ضمن از داود باید یاد بگیریم که در این دوران انتظار، به گناهان و خطاهای خودمان نیز بیاندیشیم. به شرارتهای خودمان. هر چند بر بالای صلیب عیسای مسیح تمام گناهان گذشته، زمان حاضر و ایندۀ ما را بخشیده، میبخشد و خواهد بخشید؛ اما این به دلیل و معنا نیست که ما ازاد هستیم که در گناه زندگی کنیم و نسبت به آن بی تفاوت باشیم. داود که انتظار رهایی از دست دشمنان و رنجهای خود داشت، تمام مصایب خودش را به گردن دشمنانش نیانداخت، بلکه برای لحظه ایی اندیشید چه بسا او در حال تنبیه و سوختن در نتایج و عواقب گناهان گذشتۀ خودش و یا زمان حاضر خودش میباشد، از اینرو از خدای قدوس طلب امرزش و رهایی از گناهان خودش را میکشد.

ما ایمانداران مسیح بر بالای صلیب مسیح، تمام گناهان ما مجازات و داوری شد. شرارتهای ما بر او ریخته شد و تنبیهی که بر ما سزاوار بود بر او آمد تا به دلیل مرگ او ما از مرگ ازلی رهایی پیدا کنیم؛ اما بر طبق کلام خداوند و شهادت آن، ما هنوز گناه میکنیم و در طبیعت قدیمی فاسد خود هستیم. از اینرو، چون دوران رنج و سختی رسید، دورانی که من و شما در انتظار رهایی از آن هستیم و نام خداوند و نجات دهندۀ خود را که در عهد خود به ما برای رهایی ما و یاری ما وفادار است، فریاد میزنیم، بیاد داشته باشیم که همچنین به خطاها و گناهان خود نیز نزد تخت او اعتراف کنیم و امرزش گناهان خود را از او طالب باشیم.

نتیجۀ پایانی

پس چگونه باید انتظار بکشیم؟

الف- انتظار رهایی را ابتدا باید از خدا و خداوند خود عیسای مسیح طالب باشیم.

ب- به گناهان و شرارتهای خود نزد او اعتراف کنیم.

پ- به رحمتها و احسانات خدا وفادار بوده و دل بچسبیم.

ت- راه و کلام خدا را دنبال کرده و از کلام او بیاموزیم.

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!