loading

دّره رویاء

مجموعه گردآوری شده دعاها و مناجات پیورتن های مسیحی

تدوین شده توسط: آرتور بنت

خلاصه نویسی و ترجمه: ح.گ

مقدمه مترجم

نام این کتاب برگرفته از کتاب اشعیاء نبی باب ۲۲ میباشد که نبی اینگونه میسراید: « وحی در باره دّره رویاء. الان ترا چه شد که سراپا بر بامها برآمدی؟» ( ۲۲: ۱ )  و در ادامه در همین فصل بار دیگر میگوید: « زیرا خداوند یهوه صبایوت روز آشفتگی و پایمالی و پریشانی در دّره رویاء دارد، دیوارها را منهدم میسازند و صدای استغاثه تا به کوهها میرسد.» ( ۲۲: ۵ ) در صفحات ابتدایی این کتاب از طرف تدوین کننده و گردهم آوری کننده این دعاها، آقای بنت می‌خوانیم که « دعاهای این کتاب بطور عمده از میان دعاهای فراموش شده و تمرینات روحانی افراد پیورتن مسیحی در طول تاریخ جمع آوری شده است.»

این مترجم قصد ندارد که در باره باورهای ایمانی و تاریخ پیورتن‌ها مطلبی بگوید که خود را در مقام آن نمیداند. و در نه در خصوص مهم دعا کردن و نحوه و چگونگی آن در ایمان مسیحی که خود مطلبی بسیار عمیق و گسترده است. قصد فقط این است که این دعاها در دسترس خوانندگان فارسی زبان قرار گیرد چرا که ما از دینی وارد باور مسیحی شدیم که دعا کردن، در انواع و اقسام آن بینهایت متداول است و کمتر کسی را میشناسیم که با آن رشد نکرده باشد. در میان ایمانداران مسیحی که از دین اسلام آمده اند من کمتر کسی را میشناسم که شرح نداده باشد که چگونه شب‌ها در مراسم های مختلف در مساجد ساعتها دعای کمیل یا ندبه یا دعاهای دیگر با نام های دیگر را قرایت میکردند. و من میدانم و شما نیز میدانید که ما این دعاهای عربی را با لهجه فارسی خودمان میخواندیم بدون اینکه هیچ از معنا و مفهوم آن سر در بیاوریم! مثل نمازهای عربی ما و قرایت قرآن عربی ما! و ما تمام این را انجام میدادیم با یک نیت: الله را پرستش کنیم. آیا حقیقتا پرستش میکردیم؟ ما ایمانداران مسیحی باور داریم که خود خدا ابتدا توسط کلام خود با انسانها سخن گفت، ما امروز آن را نوشته شده و ثبت شده و به رسمیت شناخته شده در دستان خودمان داریم بنام « کتاب‌مقدّس.» و وقتی ما دعا می‌کنیم، این ما هستیم که با خدا گفتگو می‌کنیم. چه بسا بعضی‌ها بگویند که خدا زبان ما را نمیخواهد بلکه دل ما را، پس اگر حتی عربی یا هر زبانی دیگر نیز دعا کنیم چون دل ما با خداست پس خدا دعای ما را میپذیرد. و این دو اشکال بزرگ الهیاتی و شناخت خدا بین یک ایماندار مسیحی و هر ایماندار هر دین دیگری دارد. اول اینکه، چه میگوییم و با چه دانش و فهمی میگوییم بینهایت برای خدای قدوس و دانا و قادر متعال مهم است. عیسای مسیح رو به شاگردان خود در باره دعا کردن چنین فرمود که خداوند دعای ریاکارانی که در خیابانها میایستند تا به مردم نشان بدهند دعا میکنند را به همان اندازه نمپیذیرد که دعای آن افرادی که کلماتی را تکرار میکنند بدون اینکه بدانند چه میگویند بدون اینکه بدانند خود خدا مجذوب تکرار بی معنی دعاها نمیشود بلکه دل انسان دعاگو را جویاست و آنچه دعا میکند. (متی ۶ : ۵-۸) سپس به آنها نمونه دعایی را میدهد که چگونه دعا کنند.

        تمامی این موارد را که من بطور خلاصه تشریح کردم آنها را در تعالیم و زندگی عیسای مسیح مشاهده می‌کنیم. او بطور واضح و روشن از تمامی این موارد سخن گفت. در حقیقت یک ایماندار مسیح آن خدایی را پرستش میکند که عیسای مسیح از او سخن گفت در باره او تعلیم داد و چون زمان آن فرا رسید او را آنطور اطاعت نمود که حاضر شد تا جام مرگ را از دستان او بگیرد و برای کفاره گناهان تمامی انسانهای دنیا با مرگی رقت بار بر بالای صلیب بمیرد. خود عیسای مسیح رو به شاگردان خود چنین میفرماید:  « من راه و راستی و حیات هستم، هیچکس نزد پدر جز بوسیله من نمی اید. اگر مرا میشناختید پدر مرا نیز میشناختید و بعد از این او را میشناسید و او را دیده اید.» سپس رو به شاگرد خود چنین ادامه میدهد: « ای فیلپیس در این مدت با شما بوده ام آیا مرا نشناخته ایی؟ کسی که مرا دید پدر را دیده است.» (یوحنا ۱۴ : ۶-۹) از اینرو یک ایماندار مسیحی نزد خدا دعا میکند اما هیچ دعایی بدون حتی تصور اینکه در نام مسیح نزد خدا پیشکش نشده و بالا نرود، یک دعای مسیحی نیست! در نامه افسسیان پولس رسول میگوید: « که ما را از قبل تعیین نمود تا او را پسرخوانده شویم بوساطت عیسی مسیح بر حسب خشنودی اراده خود.» (۱: ۵)

این مقدمه را قید کردم تا این را بیان کنم که مجموعه دعاهای جمع آوری شده پیورتن‌ها در این کتاب، تحقیقا و حقیقتا از قلب پرستش گویانه جاری گشته است. اما من قلبا با خود آقای آرتور بنت که در مقدمه بیان کرده است موافق هستم که قید میکند: « قصد این کتاب این نیست که خواننده آن را بعنوان یک دعای همراه یا روزانه بخواند. روح فرا میگیرد که دعا کند، چرا که دعا کردن، مشارکت و همنشینی با خدای قادر مطلق و دانای مطلق است که بر اساس ذات و طبیعت و شخصیت خود با تمام توانایی و قدرت خود تمامی جانهای رستگار شده را برای تقدیس و پرستش و ستایش خود فرامیخواند.» سپس ادامه میدهد « از اینرو این دعاها باید بعنوان یک تشویق و تقویت و شکوفایی برای نحوه و چگونگی دعا کردن بکار برده شود.»

برکات الهی را از جانب خدای پدر که توسط پسر نازنین خود بیدریغ و به فراوانی اینجا و اکنون و چه فراوان در آینده ایی که بسوی آن قدم میزنیم بواسطه روح مقدس خود در وفاداری وعده های بیکران و زنده خود به برگزیدگان خود عطا نموده و چه بسا افزون عطا خواهد نمود را برای شما قلبا خواهانم. باشد تا این دعاها شما را مشوق گردد به اهمیت بیدریغ دعا کردن. دعا کردن با دانش و فهم درست باور مسیحی. دعا کردن اساس باور مسیحی ماست و بخش لاینفک رشد روحانی تک تک ما. آن ایماندار مسیحی هیچ سلاح کارساز و پیروزمند دیگری در روز جنگ و نبرد بر علیه تیرهای آتشین شیطان ندارد جز پوشیدن « اسلحه تام خدا،» «و با دعا و التماس تمام در هر وقت در روح دعا کنید.» (افسسیان ۶: ۱۱ و ۱۸ ) 

دعای آغازین این کتاب

دره رویاء

خداوندا، والا و قدوس، فروتن و افتاده،

تو مرا به دّره رویاء آورده ایی،

آنجا که من در اعماق آن بسر میبرم لیکن ترا در آسمانها مشاهده میکنم؛

حصار شده از کوههای گناه من جلال ترا نظاره میکنم.

بگذار تا از تناقضات یاد بگیرم

که راه بالا رفتن همان پایین رفتن است،

که افتاده بودن والا بودن است،

که قلب شکسته قلب شفا یافته است،

که روح پشیمان روح پرشور است،

که جان توبه کار جان ظفرمند است،

که هیچ چیز نداشتن همان همه چیز داشتن است،

که بردن صلیب همان به سر گذاشتن تاج است،

که دادن گرفتن است،

که دره مکان رویاء ست.

خداوندا، در روشنایی روز نیز می‌توان ستاره‌ها را

از ته چاه‌ها دید،

و هر چه چاه‌ها عمیقتر

ستاره ها روشن تر میدرخشند؛

بگذار تا نور ترا در تاریکی خود بازیابم،

حیات تو در مرگم،

خوشی تو در اندوهم،

فیض تو در گناهم،

ثروت تو در فقرم،

جلال تو در دّره ام.

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!