loading

پیدایش فصل ۲۳

آیات ۱- ۲۰

نویسندۀ پیدایش در این فصل به ما میگوید که سارا صد و بیست و هفت سال داشت که در قریۀ حبرون در زمین کنعان فوت میکند. در پیدایش فصل ۱۷ آیۀ ۱۷ میخوانیم که سارا ۸۹ ساله است و ابراهیم ۹۹ سال. از اینجا اختلاف سن این دو را ده سال میبینیم. و وقتی در پیدایش ۱۲ آیۀ ۴ میخوانیم که وقتی ابراهیم حران را ترک کرد، ۷۵ سال داشت، پس سارا میبایست ۶۵ سال میداشته است. اگر ۱۲۷ سال را ۶۵ سال کم کنیم، عدد ۶۲ را داریم و این تعداد سالهای عمر سارا در زمین کنعان بود. او در سن ۹۰ سالگی اسحاق را زائید( پیدایش ۲۱: ۵) و وقتی میمرد اسحاق ۳۷ سال داشت و ابراهیم ۱۳۷ سال. این اعداد را برای تقویت ریاضی شما نمی نویسم! بلکه تا در میان آن فیض و کار یهوه را ببینید که چگونه به وعده های خود به ابراهیم عمل کرده است. در طول تمام این سالها آنها حتی وجبی از سرزمین موعود را تصاحب نشدند، اما بقول ابراهیم در همین فصل آیۀ ۴ که میگوید:” من نزد شما غریب و نزیل هستم.” دور افتاده و غریب بودند. آنها در سرزمین موعود بودند، اما در آن غریب بودند. زیرا هنوز به آنان داده نشده بود. نویسندۀ رسالۀ عبرانیان از این نوشته استفاده کرده و مینویسد:” در ایمان همه فوت شدند در حالی که وعده ها را نیافته بودند بلکه آنها را از دور دیده تحیت گفتند و اقرار کردند که بر روی زمین بیگانه و غریب هستند.”( عبرانیان ۱۱: ۱۳ ). اما این چگونه در مورد عهد جدید صدق میکند و در زندگی مسیحی ما چگونه برداشت میشود؟ آیا مسیح بر روی زمین آن چند صباحی که زیست غریبه نبود؟ نه خانواده و نه قوم او و نه دیگر مردم او را درک نکردند و او را تشخیص ندادند. شاگردان خود او نیز تا زمانی که او از مرگ قیام نکرده بود، او را نشناخته بودند. چرا؟ زیرا پیام او برای یهود لغزش؛ و برای بیگانه پوچ و بی معنی بود.( اول قرنتیان ۱: ۲۳) در جای دیگر به شاگردان خود علنا میگوید، که شاگرد بزرگتر از استاد خودش نیست. اگر با او چنین کردند، با آنها بدتر خواهند کرد. اگر او در این دنیا غریب بود، آنها نیز در این دنیا غریب خواهند بود. اما خدا را شکر که عیسای خداوند به جایگاه عظیمی صعود نمود. جایگاهی که از آن آمده بود، و وقتی بر روی زمین بود، به ما وعده داد که روزی در این جایگاه با او خواهیم بود، و در آنجا دیگر غریبه نیستیم. بلکه آشنا. شریک میراث او. هم جلال در جلال او. دقیقا به همین دلیل است که پولس رسول به ما میگوید که ما بر روی زمین هستیم( کمااینکه خود عیسای مسیح به شاگردانش فرمود. یوحنا ۱۷: ۱۱ )اما متعلق به زمین نیستیم. ما بر روی زمین غریبه‏ایم. شاید در مملکت زمینی، در یک نژاد و یک قوم خاص بدنیا آمده باشیم و شناسنامه و سندیت ما متعلق به سرزمین خاصی باشد، اما ما مقیمان بهشت هستیم. ساکنین دائمی بهشت. اهل بهشت:” اما وطن ما در آسمان است که از آنجا نیز  نجات دهنده یعنی عیسای مسیح خداوند را انتظار میکشیم.”( فیلییپیان ۳: ۲۰) ما نیز مانند ابراهیم شاید بر روی زمین غریبه و نزیل باشیم(آیۀ۴ ) اما نزد خدا آشنا و در چشمان او قدیسان و پاک شده در خون مسیح. ما نیز مانند ابراهیم هنوز حیات ابدی و جلال را دریافت نکرده ایم، ندیده ایم؛ اما به سوی آن با ایمان پیش میرویم. و همانطور که ابراهیم ایمان داشت روزی فرزندان او همین زمین را تصاحب خواهند کرد، ما نیز ایمان داریم که روزی با مسیح هم محشر خواهیم شد و با او تا به ابد خواهیم زیست و افتخارات خود را نصیب خواهیم شد.

مابقی آیات ۵ تا ۲۰، پس از فوت شدن سارا، و پس از پایان یافتن دوران سوگواری ابراهیم و خانوادۀ او برای سارا میباشد. او به قصد خریدن قبر برای دفن کردن سارا وارد گفتگو با اهل زمین و بزرگان آن میشود. نحوۀ گفتگوی ابراهیم با سران و بزرگان زمین بسیار زیباست. اگر یادتان باشد، ابراهیم به اندازۀ کافی مردان جنگی در اختیار داشت که سه پادشاه را به مدت چند روز تعقیب کند، آنها را شکست بدهد، برادرزادۀ خود را از چنگ آنها بیرون بیاورد( رجوع کنید به فصل ۱۴ )؛ در ضمن ابراهیم به اندازۀ کافی پول و ثروت داشت تا به اشاره ایی زمینی برای خود بخرد؛ اما میبینم که ابراهیم برای دفن کردن سارا در مقبره‏ایی ، نه از راه زور و لشکرکشی، بلکه با یک اخلاق درست روحانی وارد گفتگو با اهل زمین میشود. و گویا هر چند اهل زمین قصد داشتند تا زمینی را بعنوان مقبره به ابراهیم به رایگان بدهند، ابراهیم آن را نمیپذیرد و قصد میکند تا آن را با پول خودش بخرد و این کار را میکند. این معامله به گونه ایی رسمی انجام میشود و شاهدینی نیز برای این معامله آنجا بودند. به نظر من آنچه نویسنده قصد دارد به خوانندۀ خود بگوید این است که ابراهیم با پول خودش رسما قطعه‏ایی زمین خرید. اولا پدران شما بخشی از این زمین را خریدند و متعلق به آنان بود. اما آنها آن زمین را رایگان بدست نیاورند، بلکه با پول. اما شما ای قوم اسرائیل در آینده همین زمین را رایگان بدست خواهید آورد و برای آن هیچ پولی هم نخواهید داد. زیرا یهوه بر طبق وعدۀ خود این زمین را به شما خواهد داد. و در فصل ۲۵ آیۀ ۱۰ میخوانیم که وقتی ابراهیم فوت میکند، اسحاق و اسماعیل او را در همین مقبره در کنار سارا دفن میکنند.   

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!