loading

بخش پنجم

لیکن خدا…فیض خدا

بررسی ۲: ۴- ۱۰

در این بخش میخوانیم : « ۴ لیکن خدا که در رحمانیت دولتمند است از حیثیت محبت عظیم خود که با نمود ۵ ما را نیز که از خطایا مرده بودیم با مسیح زنده گردانید زیرا که محض فیض نجات یافته اید. ۶ و با او برخیزانید و در جایهای آسمانی در مسیح عیسی نشانید ۷ تا در عالمهای آینده دولت بینهایت فیض خود را به لطفی که بر ما در مسیح عیسی دارد ظاهر سازد ۸ زیرا که محض فیض نجات یافته اید بوسیله ایمان و این از شما نیست بلکه بخشش خداست ۹ و نه از اعمال تا هیچکس فخر نکند. ۱۰ زیرا که صنعت او هستیم آفریده شده در مسیح عیسی برای کارهای نیکو که خدا قبل مهیا نمود تا در آنها سلوک نماییم.»

من بالاخره عینکی شدم! عینک من فقط عینک مطالعه است. این به من کمک میکند که فاصله نزدیک برای مطالعه و خواندن را به راحتی انجام بدهم اما به هیچ عنوان نمیتوانم با آن رانندگی کنم یا اینکه دورتر از حتی یک متر را به خوبی ببینم. چشمهای خودم بهتر کار میکند، البته برای الان! برای اینکه بتوانم هم جلو و هم دور را ببینم من به یک عینک « مولتی فوکال » احتیاج دارد.

وقتی کتابمقدس را میخوانیم باید یکچنین عینکی را به چشم بزنیم! هم نزدیک را خیل خوب ببینیم و هم دور را! یک ایه از یک بخش را میخوانیم ابتدا ما به ایه باید نگاه کنیم سپس به بخش به کل بخش به کل کتاب به کل زندگی نویسنده و این نوشته را در راستای دیگر نوشتجات عهد جدید بخوانیم، سپس عهد جدید را در عهد عتیق ببینیم و تفسیر و انجام عهد عتیق را در این نوشتجات و نهایتا اینگونه با خواندن یک نوشته ما آن را در پهنای کلی داستان کتابمقدس قرار میدهیم. به همین دلیل نه تنها مطلب نوشته شده بینهایت مهم است و باید با هدایت روح القدس آن را درک و فهم کرد بلکه فن نوشتن و بکار بردن فعل و زمان و جزییات دیگر دستوری. و اجازه بدهید این را شامل حروف ربط و حروف اضافه استفاده شده در این جملات نیز بدانیم. به نقطه گذاری و علامت سوال و مکث و مکث طولانی و آخر جمله و ابتدای جمله. دقت میکنید، من قصد ندارم تا شما را در خواندن کلام خدا « وسواسی » بار بیاورم بلکه به شما کمک کنم تا تمام کتابمقدس را با یک عینک « مولتی فوکال » ببینید.

به همین دلیل امروز قصد دارم توجه شما را به یک حرف اضافه بکار برده شده در این بخش از نامه افسسیان جلب کنم. یکی از این حروف اضافه به زبان یونانی کلمه « دی » میباشد یعنی « اما، لیکن ، و » این حرف ربط گاها در کتابمقدس در زمانی بکار برده میشود که نقش و طرح عظیم خدا را ناگهان در همین حرف ربط کوچولو مشاهده میکنیم!

چند نمونه در نوشتجات عهد عتیق

پیدایش ۶: ۱- ۷  در این بخش ما در باره اوج فساد آدمی میخوانیم و اینکه در زمان معین خدایی که تمام این جهان و انسان را آفریده پس از سقوط انسان به شرارت و گناه و نااطاعتی به فرمان الهی قصد به نابودی تمام دست ساخت خود میکند. پس چنین میفرماید: « و انسان را که آفریده ام از روی زمین محو سازم انسان و بهایم و حشرات و پرندگان هوا را چنانکه متاسف شدم از ساختن ایشان.» درست در این زمان، در آخر این جمله به نظر میرسد همه چیز تمام شده است و انسان و طبیعت و تمام آفرینش در حال نابودی است. که‌ آیه بعدی را میخوانیم: « اما نوح در نظر خدا التفات یافت.» ( ۸ ) امروز، من و شما و تمام هستی همه و همه مدیون این « اما » هستیم! 

۱-پیدایش ۲۲: ۱- ۱۰ در این بخش میخوانیم که ابراهیم به فرمان یهوه لبیک گفته و پسرش، اسحاق را برای قربانی کردن به بالای کوه موریا میبرد. در برابر چشمان ابراهیم که اکنون صد و چند سالی عمر داشت، پسرش اسحاق بسته شده و گذاشته روی هیزم در حال قربانی شدن بود. ابراهیم کارد خود را بالا برد و میرفت تا اسحاق جوان را قربانی کند که میخوانیم: « در حال فرشته خداوند از آسمان وی راه ندا در داد.» در ترجمه ساپتوجنت میخوانیم که « اما فرشته خداوند…»

۳-پیدایش ۴۰: ۱-۲۲ در اینجا میخوانیم که یوسف در زندان فرعون است. در این زندان دو نفر دیگر با او زندانی هستند که از مقام خاصی در بارگاه فرعون برخوردارند. نانوای فرعون و ساقی فرعون. هر دو خوابی میبینند و یوسف خواب هر دوی انها را تعبیر میکند و دقیقا همانی روی میدهد که یوسف تعبیر کرده بود. در آیه ۱۴ میخوانیم که یوسف از ساقی میخواهد که چون به نزد فرعون رسید در باره او سخن بگوید و طلب آزادی او شود. جالب است! ساقی نزد فرعون رفته و به شغل خود نزد فرعون بعنوان ساقی ادامه میدهد اما نویسنده نکته جالبی را قید میکند: « لیکن رییس ساقیان یوسف را بیاد نیاورد و او را فراموش کرد.» برای چند سال؟ برای دو سال( ۴۱ : ۱ )

۴- دوم سموییل ۱۱: ۱- ۲۷ با این بخش بخوبی ما آشنا هستیم. زنا و قتل داود بخاطر بتشبع زن اوریا فرمانده لشکر داود. میخوانیم که پس از کشته شدن اوریا بتشبع عزاداری کرده و دوره خود را تمام میکند پس داود رفته و او را به زنی میگیرد و بتشبع برای او پسری که از زنای آنها باردار گشته بود را میزاید. حدس ما این است که تقریبا یکسال از ماجرای زنا و قتل داود گذشته باشد و ما هیچ چیز از داود در باره توبه و ندامت او از زبان نویسنده این بخش نمیخوانیم که در پایان چنین میخوانیم: «اما کاری که داود کرده بود در نظر خداوند ناپسند آمد.» ( ۲۷ ب )

مزمور ۳ : ۱- ۲ در اینجا میخوانیم که داود از دست پسر خود ابشالوم در فرار است. میخوانیم که او چنین میسراید: «ای خداوند دشمنانم چه بسیار شده اند، بسیاری به ضد من برمیخیزند. بسیاری برای جان من میگویند، به جهت او در خدا خلاصی نیست.» درست در چنین شرایطی بدون هیچ امید و رهایی و نجاتی میخوانیم: «لیکن تو ای خداوند گرداگرد من سپر هستی، جلال من و فرازنده سر من

آنچه در نمونه های بالا خواندیم، که از این نمونه ها به فراوانی در تمام کتابمقدس به چشم میخورد، سخن از خدایی میکند که حاضر است، قادر است، دانا است و پرتوان است در اجرای اراده و فرمان و خواسته خود. این حروف ربط انگاری یک ناامیدی مطلق و تماما بدون هیچ امید رستگاری را به یک نجات و رستگاری که تمام در نقشه و اقتصاد خدای ما وصل میکند. 

نمونه امروز در نامه افسسیان

برگردیم به افسسیان! در افسسیان در دو بخش بسیار عظیم ما اهمیت این حرف کوچک ربط را مشاهده میکنیم. در بخش قبلی که با ۱ : ۲۳ را بلافاصله با حرف ربط « و» به ۲ : ۱ وصل کرده و ادامه میدهد به آنچه قصد دارد تا به خواننده خود بگوید.

در حقیقت از ۱: ۳- ۱۴ ما میخوانیم که پولس رسول در خصوص کار نجات و نقش پدر و پسر و روح القدس در این خصوص سخن گفته است. سپس به یک دعای بلند از ۱۵ تا ۲۳ ادامه میدهد تا شاید ایمانداران حکمت درک آنچه در مسیح برای آنها مهیا گشته است را درک کند. چون این دعا تمام میشود آن را به یک حرف ربط : « و » وصل میکند به این سخنان که : « و شما را که در خطایا و گناهان مرده بودید زنده گردانید که در آنها قبل رفتار میکردید بر حسب دوره اینجهان بر وفق رییس قدرت هوا یعنی آن روحی که الحال در فرزندان معصیت عمل میکند. که در میان ایشان همه ما نیز در شهوات جسمانی خود قبل از این زندگی میکردیم و هوسهای جسمانی و افکار خود را به عمل میاوردیم و طبعا فرزندان غضب بودیم چنانکه دیگران.»

آیا شما در این شرایط انسان هیچ امیدی برای رهایی میبینید؟ مرده در گناهان و شرارت، در زیر حکومت و اسارت نیروهای شیطانی و محکوم به تاریکی، فرزندان یاغی و عصیانگر بر ضد خدا، اسیر شهوات و خواهش جسم، رفتار کننده و فکر کننده به این شهوات جسمانی و نهایتا در زیر خشم و غضب سوزنده و ویران کننده خدای قدوس. به قول جاناتان ادوارد :« گناهکارانی در زیر دستان خدایی خشمگین»

مثال: مثل اینکه در این محل ناگهان درها بسته شده پنجره ها پوشیده شده و هیچ راهی برای بیرون رفتن نداشته باشید. داخل تابوت خودتان باشید و آخرین نفسها را میکشید.

اما نگاه کنید به حرف وصل « لیکن » که در آیه ۴ آغاز شده است.

-«۴ الف- لیکن خدا که در رحمانیت دولتمند است»

۱-یکی از اشکارترین و بارزترین شخصیت یهوه است. آن دوستی و محبت و گذشتی که در تمام ذات و بافت و شخصیت خدای ما وجود دارد و بدون آن او یهوه نیست! این یک عبارت و خصلت من در آورده پولس رسول نیست، این ذات خدای زنده ماست که خود را اینگونه به ما معرفی نموده است: « و خداوند پیش روی من عبور کرده ندا در داد که یهوه یهوه خدای ریوف و دیرخشم و کثیر احسان و وفا. نگاه دارنده رحمت برای هزاران و آمرزنده خطا و عصیان و گناه.»( خروج ۳۴: ۶- ۷ )

۲-در مزمور ۱۰۳ : ۸ میخوانیم : «خداوند رحمان و کریم است، دیر غضب و بسیار رحیم.» ایه ۱۱ ادامه میدهد: «زیرا آنقدر که اسمان از زمین بلندتر است، به همان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظیم است.»

۳-در هوشع نبی میخوانیم: « زیرا که رحمت را پسند کردم و نه قربانی را» ( هوشع ۶ : ۶ ) عیسای خداوند دقیقا همین را به رهبران یهود قید کرد ( متی ۱۲ : ۷ ) درست در جایی که رهبران دینی قصد داشتند تا خدا را با اجرای شریعت و قوانین دینی خشنود و راضی کنند، خداوندمان توجه و فکر آنها را به نیت مرکزی و هدف اصلی خدای قدوس از تمام شریعت و قوانین دینی و مذهبی جلب میکند. در میکاء نبی نیز همین را میخوانیم: « و خداوند از تو چه چیز را میطلبد غیر از اینکه انصاف را به جا آوری و رحمت را دوست بداری و در حضور خدای خویش با فروتنی سلوک نمایی.» ( میکاء نبی ۶ : ۸ )

-« ۴ب- از حیثیت محبت عظیم خود که با ما نمود.»

آن رحمت عظیم خدا خود را در محبت خدا به ما خود ثابت میکند.: « زیرا خدا جهان را آنقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات جاودان یابد.» ( یوحنا ۳ : ۱۶ ) و این را خود پولس رسول در ابتدای نامه خود قید کرده بود:« که در وی بسبب خون او فدیه آمرزش گناهان را به اندازه دولت فیض او یافتیم.»  ( ۱ : ۷ )

بعد از این « لیکن » و یکبار دیگر معرفی خدای ما برای رحمت بینهایت او در نشان داده محبت عظیم خود به مادر آیه ۴ پولس رسول در جملات بعدی نامه خود از سه فعل استفاده میکند که بینهایت در باور و درک الهیات مسیحی ما در خصوص کار نجات ما در عیسای مسیح که همان ثمره رحمت بینهایت و محبت عظیم خدا به ماست اهمیت دارد. هر سه فعل در زبان اصلی یونانی به همراه شخص دیگری قید شده است و نه به تنهایی. میخوانیم که : « ۵ ما را نیز که از خطایا مرده بودیم با مسیح زنده گردانید زیرا که محض فیض نجات یافته اید. ۶ و با او برخیزانید و در جایهای آسمانی در مسیح عیسی نشانید ۷ »

یعنی ما با خودمان زنده نشدیم بلکه با مسیح زنده گردانید. یعنی اینکه ما با تلاش خودمان برنخاستیم بلکه با او برخیزانید. یعنی ما با اعمال دینی و خوب بودن خودمان در بهشت و در جایهای آسمانی ننشستیم بلکه در مسیح عیسی نشانید.

     ۵ – ۱ -با مسیح زنده گردانید

         ۵- ۱- ۱ -فعل زنده گردانید بصورت یک زنده شدن به همراه شخص دیگر آمده است. هم زنده کردن روحانی در شخصیت و ماهیت خدا. « آمین آمین به شما میگویم که ساعتی میاید بلکه اکنون است که مردگان آواز پسر خدا را میشنوند و هر که بشنود زنده گردد.» ( یوحنا ۵ : ۲۵ ) و کولسیان ۲: ۱۳ « و شما را که در خطایا و نامختونی جسم خود مرده بودید با او زنده گردانید چونکه همه خطایای شما را آمرزید

         ۵ – ۱ – ۲ -زنده گردانید. مانند پسر گمشده. لوقا ۱۵: ۲۴ و  ۳۲ 

         ۵ – ۱ – ۳ –ما برای زنده شدن خودمان کاری نکردیم، فیض خدا بود.

     ۶ – ۱ -با او برخیزانید.

      ۶ – ۱- ۱ این برخیزاندن میتواند هم روحانی باشد و هم جسمانی.

یعنی برخیزاندن از دنیای مردگان چه مرده گان روحانی و چه مرده گان جسمانی. در کولسیان ۳ : ۱- ۲ میخوانیم: « پس چون با مسیح برخیزانیده شدید آنچه را که در بالا است بطلبید در آنجایی که مسیح است بدست راست خدا نشسته در آنچه بالا است تفکر کنید نه در آنچه بر زمین است

     ۶- ۲  -در مسیح عیسی نشانید.

      ۶ – ۲- ۱ این نشاندن به معنای به دست آوردن قدرت و اقتدار است.  افسسیان ۱: ۳ و ۲۰

     ۶- ۲- ۲ ما را نشانید تا در آینده( الان و آینده) دولت بینهایت فیض خود را نصیب ما کند. (آیه ۷ )

« ۸ زیرا که محض فیض نجات یافته اید بوسیله ایمان و این از شما نیست بلکه بخشش خداست ۹ و نه از اعمال تا هیچکس فخر نکند

سه عمل مثبت و سه عمل منفی در این دو ایه گنجانده شده است:

مثبت: محض فیض خدا است- بوسیله ایمان ما است- بخشش خدا است.

منفی: از ما نیست- از اعمال ما نیست- فخری در آن نیست.

مثبت:

            – « که ما را نجات داد و به دعوت مقدس خواند نه به حسب اعمال ما بلکه بر حسب اراده خود و آن فیضی که قبل از قدیم الایام در مسیح عیسی به ما عطا شد.» ( دوم تیموتی ۱ : ۹ )

            -« نه به سبب اعمالیکه ما به عدالت کرده بودیم بلکه محض رحمت خود ما را نجات داد به غسل تولد تازه و تازگی که از روح القدس است که او را به ما به دولتمندی افاضه نمود به توسط نجات دهنده ما عیسی مسیح.» ( تیطس ۳ : ۵- ۶ )

  منفی:

   ۸ – ۱- ۳ مثال مرد فریسی و باجگیر که به دعا رفتند. لوقا ۱۸ : ۱۱- ۱۴

۸ – ۱- ۴ پولس رسول در رومیان میگوید: « و اگر از راه فیض است دیگر از اعمال نیست و گر نه فیض دیگر فیض نیست، اما اگر از اعمال است دیگر از فیض نیست و الا عمل دیگر عمل نیست.» ( رومیان ۱۱ : ۶ )

چرا تمام اینها روی داده است؟ چرا فیض خدا باید نصیب ما شود؟ چرا باید خدا ما را که در خطاها و گناهان خود مرده بودیم با مسیح زنده کند، با مسیح برخیزاند و با مسیح بنشاند در جایهای آسمانی؟ البته دلیل آن رحمت و فیض و محبت خدا در شخص عیسای مسیح است اما چرا باید خدا چنین کاری کند؟ اکنون پولس رسول قصد دارد تا تمام نوشته خود را از آیات ۳ تا اینجا یعنی ۲ : ۹ را دلیل و انگیزه و نقشه اصلی پدر بداند، فقط برای یک نیت کلی:

« ۱۰ زیرا که صنعت او هستیم آفریده شده در مسیح عیسی برای کارهای نیکو که خدا قبل مهیا نمود تا در آنها سلوک نماییم.»

۱۰- ۱- صنعت او هستیم. خلق شده توسط خدا. در تثینه ۳۲ : ۶ میخوانیم که یهوه ما را آفرید و در مزمور ۱۰۰: ۳ میخوانیم : « بدانید که یهوه خداست او ما را آفرید، ما قوم او هستیم و گوسفندان مرتع او

۱۰ – ۲ آفریده شده در مسیح عیسی. ما در مسیح یک خلقت تازه هستیم. دوم قرنتیان میگوید: « پس اگر کسی در مسیح باشد خلقت تازه ایست، چیزهای کهنه در گذشت اینک همه چیز تازه شده است.» ( ۵ : ۱۷ )

 ۱۰ – ۳ – گویی آفرینش ۱: ۲۶ – ۲۷ یکبار دیگر تکرار شده است اما با یک تغییر شگرف و عظیم: من این بخش را اینطور میخوانیم: « و خدا گفت( اسم خودتان را اینجا بگذارید) را به صورت مسیح و موافق مسیح ساختیم تا بر جایهای آسمانی در مسیح نشسته و تمامی برکات آن را دریافت نماید و بر تمامی خلقت تازه او در مسیح عیسی حکومت نماید. پس خدا ( اسم خودتان را اینجا بگذارید) را به صورت خود آفرید او را به صورت مسیح آفرید. ایشان را یک آفرید.» 

۱۰- ۴ برای کارهای نیکو که خدا قبل مهیا نمود تا در آنها سلوک نماییم.

 ۱۰ – ۴ – ۱ برای کارهای نیکو که خدا قبل مهیا نمود. یعقوب میگوید ایمان بدون عمل مانند بدن بدون روح است. ما با کارهای خوب نجات پیدا نمیکنیم اما نجات پیدا کردیم تا کارهای خوب را دنبال کنیم و در آنها قدم بزنیم در این طبیعت تازه در مسیح. در باور مسیحی خود و نه در باورهای و میزانهای قدیمی خود. در باب ۱ آیه ۴ پولس قید کرده بود که « چنانکه پیش از بنیاد عالم در او برگزید تا در حضور او در محبت مقدس و بی عیب باشیم.» خدا ما را از قبل برگزید و ما را انتخاب کرد برای یک و تنها یک هدف خاص و اینکه در آن کارهای خوبی که او پیش از عالم در مسیح عیسی مهیا کرده بود ما با ایمان به مسیح در آن کارهای خوب رفتار کنیم. این آن نقشه ابتدای خدا در خلقت آدم و حوا بود. این آن نیت اصلی از آفرینش آنها بود. آنها دل به امیال دل خود داده و نفس و خواهش جسم را به اطاعت از فرمان خدای قدوس ترجیح دادند. آنها آن میل آزاد خود را که داده شده به آنها که برای شناخت و پرستش خدای یهوه در روح و راستی و با میل و اراده آزاد آنها بود را به ارضاء کردن امیال شخصی خود قرار دادند، ثمره این انتخاب این شد که هم آنها در خطاها و گناهان خود مردند و در زیر خشم و غضب خدا قرار گرفتند و در زیر لعنت خدا رفتند و نتیجتا ما( رومیان ۵ : ۱۲ ). اما خدا را شکر برای فیض عظیم خدا در مسیح عیسی که یک آفرینش تازه در مسیح هستیم.

۱۰ – ۴ – ۲ تا در آنها سلوک نماییم. عبارت سلوک نماییم یا رفتار نماییم یا قدم بزنیم دقیقا مانند عبارت تکرار شده در آیه ۱ است که گفته است که زمانی که در خطاها و گناهان مرده بودیم در آنها نیز رفتار میکردیم. اما تغییر را مشاهده کنید! دو رفتار تماما متفاوت برخاسته از دو طبیعت متفاوت. طبیعت مرده که رفتار مرده را بار میاورد. و طبیعت تازه که رفتار تازه.

نتیجه گیری این بخش

۱-ارزش و عظمت فیض در زندگی ما در عمق درک مرده بودن ما در  خطاها و گناهان ما خود را  آشکار میسازد. 

۲-اگر زنده کردن از مرگ، برخیزانیدن به یک خلقت تازه و نشاندن در جایهای آسمانی کار محض فیض خدا در مسیح عیسی بوده است، آیا فکر میکنید حفظ کردن شما تا به آخر عمر زمینی در مصایب و دردها کار و قوت توان شما میتواند باشد؟

۳- رفتار مسیحی شما رابطه مستقیم با آفرینش تازه شما در مسیح دارد.

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!