نه تنها امروز بلکه دیروز هم اگر از کسی می پرسیدید ایا شما تاکنون گناهی کرده اید؟پاسخی سربالا می گرفتید.ذات آلودۀ آدمی در این گذشت عمر زمینی او بر روی زمین این را به خود و به دنیا به اثبات رسانیده که تماما گمشده و اسیر گناه بوده و هست.تمامی ادیان گذشته و امروز در این تلاش بوده اند که بتوانند راهی برای رهایی انسان از آلوده نشدن انسان در نفس رو به بدی او مانع شوند.راهها و شیوه های متعددی را برای رهایی انسان به او ارائه داده اند.به انسان درس دادند او را تشویق کردند تا راه خوب را با تمرینات روحانی و تزکیۀ نفس دنبال کرده و آن را جدی بگیرد.ریاضت بکشد.پابند دنیا نباشد.و یا برای از بین بردن آن بر علیۀ آن جان خود را بدهد و برای آن شهید شود و گناهکاران را به جهنم ببرد تا دنیا از آنان پاک شود تا از اینرو فرمان خدا اجرا گردد!از میان تمامی فلسفه های دیروز و امروز و از خلال تمامی باورها و مذاهب موجود دنیا تنها یکنفر آستین های خود را بالا زد و خود را در میدان مبارزه با گناه گذاشت.در این میدان خودش بود و دشمن تمامی دنیا،نه دشمن انسانی بلکه متفکر و مبتکر گناه یعنی خود شیطان.در این مبارزه تنها سلاح او تن او بود.دعاهای او بود.تحمل او بود.فریاد های او بود و آنگاه که آن را تا به آخر به پایان رساند آمرزش و پاکی همیشگی از گناهان تمامی دنیا را یکبار آن هم برای همیشه به ارمغان آورد.متاسفانه در فرهنگ و باور گذشتۀ اسلامی ما هرگز تکلیف گناه برای ما روشن نبود و نشد.ادعاها زیاد بود اما شما به هیچ عنوان در کتاب قرآن دلیل مستقیم و روشن و بی پرده ای برای گناه ،پاک شدن و توبه از آن نمی بینید.قران می گوید آتش می سوزاند اما نمی گوید این آتش چرا و چطور شروع شد و چطوری می توانیم کاری کنیم که دوباره آتش ایجاد نشود تا بسوزاند.قرآن می گوید درد است اما نمی گوید دلیل درد چیست و شفای آن کجاست.قرآن می گوید گناه آمد چون خدا خواست.ما هم در آتش گناه هستیم چون خدا اینطور می خواهد و ما درد می کشیم چون تقدیر الهی این است
در این مقاله شما برخوردی جدی و مستقیم و تا حدودی ریشه ای با این مبحث خواهید داشت که گناه در مسیحیت و اسلام چگونه به آن نگاه شده و این دو باور امروزی چه راه حلی برای انسانی که در گناه زاده شده و در گناه زندگی کرده و در گناه می میرد به ما ارائه خواهند داد
گناه در مسیحیت
کفاره و توبه در مسیحیت
گناه در قرآن
کفاره و توبه در قرآن
مو به مو ،چهره به چهره
