کلام خدا شیرین یا تلخ؟

طعم کلام خدا

نوشتۀ: ح.گ

 

خیلی از فیلسوفان و متفکران اسلامی ما را متهم میکنند که آنچه ما میگوییم تصور ماست اما آنچه آنها میگویند تماما از خود ایات قران است. یا ما را به زیر سوال میبرند که کتابمقدس ما دست خوردۀ انسان است. این دوستان نمیدانند که آنچه آنها تکرار دقیق منظم و عین ایات قران میدانند، در حقیقت تکرار طوطی وار جملاتی است که چیزی جز یک قصیدۀ شعر عربی نیست. شاعران خوش ذوق عرب، همین امروز میتوانند اشعاری را بسرایند که به مراتب از آیات قرآن به نظر آسمانی تر میاید تا خود قرآن! یا اینکه گفته های ما را تصورات کلام میدانند نه خود کلام. این دوستان باز هم نمیدانند، ایماندار مسیح به کلام خدا زنده است.*1 روزانه از آن میخورد و از آن قوت میگیرد. کلام خدا به قول مزمور نویس: چراغ راه اوست.*2 آن را حفظ میکند تا مبادا به خدا گناه ورزد.*3 او را زنده ساخته و او هرگز نمی میرد.*4 او را برپا میدارد.*5 بر طبق کلام او نجات یافته است.*6  بر طبق آن امتها نجات خواهند یافت.*7 با آن چشمانش از بطالت برمیگردد.*8 زیرا مسیحی میداند که کلام خدا مانند آتش است و مانند چکش صخره را خرد میکند. *9 کلام خدا برای یک مسیحی هرگز از بین نمیرود بلکه تا آسمان و زمین است وجود داشته و به قوت خویش باقی است.*10  همانطور که برفها میبارند و زمین را آبدار میسازند و برای کشاورز نان و برکت میاورند، کلام خداوند برای مسیحی هرگز بی‏ثمر نیست و اهداف خدا را در قلب و وجود او کامران میسازد.*11 تمام کلام خدا برای مسیحی مصفی است. *12 او آن را شنیده و اجرا کرده از اینرو برکات سرشار آن را گرفته است.* 13 کلام خدا هرگز برای مسیحی زائل نگشته، عوض نشده، تغییر نکرده، تبدیل نپذیرفته است، بلکه مانند صخره های استواری میماند که او خانۀ خود را بر فراز آنها بنا کرده است.*14 مانند درختی نیست که برای او فصلی شکوفه بدهد و فصلی میوه و فصل دیگر خشک و بی بار گردد. کلام خدا همواره  برای او پر از شکوفه است، همواره سرسبز است، همواره پر از میوه است. ارزش کلام خداوند از هزاران طلا و نقره برای او بیشتر است.*15   قوت اوست. پایداری اوست. دلیل بودن اوست. زندگی اوست. او بواسطۀ کلام خداوندش را شناخت. قلبش را با شنیدن همین کلام به خداوندش داد. به خداوندی خداوندش بواسطۀ شنیدن همین کلام اطمینان یافت.*16 کلام خدا زنده و مقتدر و برنده مانند شمشیر دو لب است که نفس شریر را از روح خداوند، تمامی پیوندهای زمینی و فانی او را با دنیا و درون او از هم جدا ساخته و ممیز میسازد.*17 ایماندار مسیحی ایمان قلبی دارد که تمام کلام خدا الهام خداست. و این الهام خدا او را تعلیم داده، تنبیه کرده، اصلاح ساخته و تربیت میکند تا در عدالت مفید گردد.*18

شاید مسیحی ایات کتابمقدس را طوطی وار حفظ نباشد، اما شیرازۀ کلام مقدس در تمام رگ و پی مسیحی اساس بودن و زیستن و بقای او را پایه ریزی کرده و شکل داده است. نان را از او بگیر، اما کلام خداوند را از او نگیر زیرا حیات به نان نیست بلکه به کلام خدا.*19 شاید آب را از او بگیری، اما کلام خداوند را نمیتوانی، زیرا کلام خداوندش در درون او به چشمه ایی جوشان مبدل گشته و تا به ابد میجوشد.*20  کلام خداوند برای شخص مسیحی چون عسل شیرین است و او آن را از دستان خداوندش گرفته و آن را میخورد.*21  این شیرینی قوت اوست، حکمت اوست که با یافتن آن جانش پر از پاداش و مزد خواهد بود، و امید او هرگز منقطع نمیگردد و بر اساس آن در طوفانهای سهمگین میایستد.*22  

آری کلام خدا مانند شانۀ عسل در دهان ایماندار مسیح شیرین و گواراست. اما چیزی نمیگذرد که طعم آن تلخ میگردد. زیرا کلام خدا با خود و در خود داوری خدا را دارد. زیرا کلام خدا فربه کنندۀ جان ایماندار نیست، بلکه مشتعل کنندۀ روح اوست. تبدیل کنندۀ ماهیت اوست. شخصیت او. شیرینی گوارای کلام خدا گوشهای جان ایماندار را باز کرده و او را به عدالت خدا، به روز داوری خدا، روزی که خشم و غضب خدا بر بدان و شریران میریزد هوشیار میسازد. و ایماندار را موظف میسازد که از آن روز عظیم سخن بگوید. تلخ است زیرا با خود دشمنی دنیا و عداوت شنوندگان خود را دارد. تلخ است زیرا با خود شمشیر را میاورد و زن را از شوهر، فرزند از پدر و مادر، برادر را از خواهر جدا میسازد. و آتش را بر روی زمین میاورد نه صلح را.*23 زیرا کلام خدا برای دنیا و ساکنین دنیا جهالت و پوچی است اما برای ساکنین آسمان عین حقیقت و حیات است.*24

آری کلام خداوند ما با خود تبدیل را به همراه میاورد و ماهیگیر دریاها و آبها را به مقدسین مبدل میسازد. آری کلام خداوند برای کام ما شیرین است اما چون ما عقوبت آنچه این کلام برای ما براستی هویدا و آشکار ساخته را در آن میبینیم که در انتظار آنانی است که مهر بره را بر خود ندارد، اشک از ما سرازیر میشود و درون ما را تلخ میسازد. و ما پشت به دنیا رو به آسمان، پشت به دنیا رو به آن دهان مبارکی که ما را از تاریکی و اسارت ازلی رهایی بخشید، پیش رفته و شیرینی و تلخی این کلام را با خود به هر جایی میبریم. با تو از محبت خداوند، از فیض خداوند، از بخشش خداوند، از وعدۀ خداوند، از حیات جاودان خداوند، از شراکت جلال خداوند سخن میگوییم و کام ترا مانند عسل های کوههای سربلند دماوند شیرین میسازیم. و در کنار آن از افسنتین سخن میگوییم، آن تلخی جاودانه که در انتظار به خواب رفته گان است. در انتظار پیامبران دروغین، و قاتلان محبت، و یاغیان بدعت، و ریاکاران و متکبران هدایای روح، و خداوندا خداوندا گویان مغرور میباشد.

اکنون تو خود قضاوت کن ای دوست! کلام زنده و جاودانی و شیرین و حیاتبخش خداوند ما، یا نوشتار جوهری شما؟

*1- متی 4: 4      *2- مزمور 119: 105        *3- مزمور 119: 11      *4- یوحنا 8: 51    *5- مزمور 119: 29        *6- مزمور 119: 41       *7- رومیان 10: 13-15    *8- مزمور 119: 37    *9- ارمیا 23: 29     *10- لوقا 21: 33    *11- اشعیا 55: 10-12     *12- امثال 30: 5  *13- لوقا 11: 28    *14- متی 7: 24-26       *15- مزمور 119: 72    *16- اول قرنتیان 15: 1-3    *17- عبرانیان 4: 12    *18- اول تیموتی3: 16-17   *19- متی 4:4     *20- یوحنا 4: 13-14    *21 حزقیال 3: 1-3 و مکاشفه 10: 9-11     *22- امثال 24: 13-15    *23- متی 10: 34-39    *24- اول قرنتیان 1: 21- 25