56- فصل 9 آیات 6- 12

" 6و لکن چنین نیست که کلام خدا ساقط شده باشد زیرا همه که از اسرائیلاند اسرائیلی نیستند.7 و نه نسل ابراهیم تماما فرزند هستند بلکه نسل تو در اسحاق خوانده خواهد شد.8 یعنی فرزندان جسم فرزندان خدا نیستند بلکه فرزندان وعده از نسل محسوب میشوند.9 زیرا کلام وعده این است که موافق چنین وقت خواهم آمد و ساره را پسری خواهد بود. 10 و نه این فقط بلکه رفقه نیز چون از یک شخص یعنی از پدر ما اسحق حامله شد.11 زیرا هنگامیکه هنوز تولد نیافته بودند و عملی نیک یا بد نکرده تا ارادۀ خدا بر حسب اختیار ثابت شود نه از اعمال بلکه از دعوت کننده. 12 بدو گفته شد که بزرگتر کوچکتر را بندگی خواهد نمود. 13چنانکه مکتوبست یعقوب را دوست داشتم اما عیسو را دشمن."

پس از اینکه درآیات 4 و 5 پولس رسول امتیازات اسرائیل را بعنوان قوم برگزیدۀ خدا نام برد، بلافاصله در آیۀ 6 برای اینکه هیچ سوء تفاهمی نه برای یهودیان و نه غیریهودیان پیش بیاید، گویی میگوید، درست است که قوم اسرائیل برگزیدۀ خدا بود، اما این نیست که خدا فقط خدای اسرائیل باشد و تمام طرح و نقشۀ رستگاری را برای این قوم اجرا کرده باشد. قبلا خود پولس این را تاکید کرده بود:" آیا او خدای یهود است فقط مگر خدای امتها هم نیست؟البته خدای امتها نیز است."( رومیان 3: 29) آنچه که پولس از این استنتاج قصد دارد بیان کند این است که اسرائیل را سمبل برگزیدگی بعنوان فرزند روحانی و اسمانی خدا نام میبرد. برای اینکه این را به ما نشان بدهد میگوید که فرزندان ابراهیم فقط اسماعیل و اسحاق نبودند، او بعد از مرگ سارا ازدواج کرد و فرزندانی دیگر نیز آورد( پیدایش 25: 1) اما آنچه مهم است این است که از میان تمام فرزندان ابراهیم از جمله اسماعیل، هیچکدام آنها بر طبق وعدۀ خدا بدنیا نیامدند، بلکه از راه طبیعی و جسمانی ازدواج؛ از جمله اسماعیل. برای همین پولس اشاره میکند به وعده خدا به ابراهیم در بارۀ فرزند وعده، وقتی میگوید:" نسل تو در اسحاق خوانده خواهد شد." ( پیدایش 21: 12) بلافاصله از این وعدۀ خدا به ابراهیم، پولس این نتیجۀ زیبا را میگیرد که:" یعنی فرزندان جسم فرزندان خدا نیستند بلکه فرزندان وعده از نسل محسوب میشوند." این را قبلا پولس در همین نامه فصل 8 آیات 6 تا 10 و آیۀ 14 تکرار کرده بود. که فرزندان حقیقی خدا اسرائیلی ها نیستند، فرزندان جسمانی ابراهیم، حتی خود اسحاق که بر طبق وعدۀ خدا بدنیا آمد. بلکه فرزندان حقیقی خدا فرزندان روحانی خدا هستند که بر طبق وعدۀ خود از ازل نام آنها در عیسای مسیح نوشته شده و به او بعنوان خداوند و نجات دهنده ایمان آورده اند. این را پولس در نامۀ خود به غلاطیان اینگونه میگوید:" اما وعده ها به ابراهیم و به نسل او گفته شد و نمیگوید به نسلها که گویا در بارۀ بسیاری باشد بلکه در بارۀ یکی و به نسل تو که مسیح است."( غلاطیان 3: 16) در حقیقت پولس رسول، او که یک یهودی تحصیل کرده، مشهور، متقی، باغیرت بود؛ در اینجا یک خط بزرگ بر روی این افتخار و غرور جسمانی اسرائیل و اسرائیلیها میکشد( آنها تا به همین امروز این غرور را دارند!) که آنها از نسل اسحاق هستند و پدر آنها ابراهیم است، پس آنها مستقیم وارد ملکوت خدا خواهند شد. یحیی چه خوب گفت:" خدا قادر است از این سنگها فرزندان برای ابراهیم برانگیزاند."( لوقا 3: 8 ) پولس در واقع در اینجا میگوید، خدا یک فرزند وعده را بیشتر برای رستگاری به ما نداده است و آن فرزند روحانی او عیسای مسیح است. نه اسرائیلی ها بدلیل اینکه از نسل اسحاق هستند و نه مسلمانها که از نسل اسماعیل هستند فرزندان حقیقی خدا خوانده خواهند شد اگر آنها تنها و تنها فرزند روحانی و وعدۀ او را نپذیرفته اند، یعنی عیسای مسیح. اسرائیلی واقعی کسی است که قلب خود را ختنه کرده باشد نه فقط جسم خودش را و خود را به مسیح داده است ( رومیان 2: 29)و مسلمان یا تسلیم شدۀ واقعی کسی است که خود را تسلیم عیسای مسیح بعنوان خداوند و نجات دهندۀ خود کرده باشد، نه اینکه فقط او را پیامبر اولاالعزم بدانند. و اگر نه هیچکدام از آنها نه فرزندان جسمانی اسحاق و نه فرزندان جسمانی اسماعیل، در وعدۀ خدا و میراث جاودانی او شریک خواهند شد. زیرا نه از جسم و شریعت و عمل است بلکه از راه دعوت و برگزیدگی در تنها یگانه فرزند وعدۀ آسمانی او عیسای مسیح. پولس میگوید این ارادۀ خدا بوده، هست و خواهد بود:" تا ارادۀ خدا بر حسب اختیار ثابت شود نه از اعمال بلکه از دعوت کننده." و آیۀ 12 به فیض خدا اشاره دارد. فیض که خرد کنندۀ تمامی قوانین پوسیدۀ شریعت و مذهب است و سیلابی به خوابگاه مورچه های پر تلاش مذهبی که کار خوب میکنند و نهی از منکر و امر به معروف تا شاید کفۀ ترازوی آنها در روز داوری سنگینی کند! ایۀ 12 که به پیدایش 25 : 23 و آیۀ 13 که ملاکی 1: 2- 3 اشاره دارد، گویای فیض خدا در مسیح است. آنانی که کوچک شدند وارد پادشاهی خدا شدند و آنانی که آخر بودند اول شدند. آنانی که او را نخواندند آنها را لبیک گفت و آنهایی که او را نمیشناختند آنها را رهایی بخشید( اشعیا 65: 1- 2) تا همۀ جلال را از آن خود کند و هیچکس فخری مفروشد، ( افسسیان 2: 8 ) بلکه همه بدانند که این فیض او بود که رستگاری را در عیسای مسیح مهیا ساخت نه فرزند ابراهیم بودن یا دین و شریعت و آداب و مراسم مذهبی و خوبی یا پارسایی و تسبیح زدن و جای مهر بر روی پیشانی بودن ما! بنابر این اگر فرزندان ابراهیم هم باشیم، چه اسحاق و چه اسماعیل اما به تنها و یگانه فرزند وعدۀ خدا، عیسای مسیح ایمان نیاوریم، از ملکوت خدا دور انداخته خواهیم شد.