متولد شده برای مرگ بر صلیب

 

این روزها روزهای تولد نجات دهندۀ ماست.عیسای ناصری که همان مسیح موعود بود.آنچه که در چشمان ایمانداران و خادمان حقیقی خداوند و نجات دهندۀ جهان  عیسای مسیح هرگز در این غوغا و هیاهوی چراغانی ها و رنگارنگ کردن در و دیوار و داغ شدن بازار هدایا و خلاصه حال و هوایی دیگر!؛نادیده نمی ماند ،پیام واقعی تولد نجات دهنده ورای تمامی این غوغا و هیاهوهاست و آن تولد کسی است که در زمان معین خدای زنده و عادل و قدّوس بدنیا آمد تا در زمان معین دیگری مصلوب شود.تولد او فقط تولد نیست!تولد او مرگ اوست ،این را خدا از ابتدای آفرینش خلقت می دانست و این امید در قلب منتظران این نجات از زنجیرهای شریعت و گناه از همان ابتدای آفرینش میتپیده و به آنان امید زیستن میداده است.هابیل اولین انسانی که با هدیۀ قربانی خود به خدا به امید آمدن نجات دهنده ای بود که باید برای گناه او قربانی میشد ( پیدایش4: 4 )یعقوب فرزند اسحاق فرزند ابراهیم در پایان روزهای مرگ خود در انتظار دیدن نجات دهنده بود.(پیدایش 49 : 18 )موسی این جلودار فداکار و بندۀ خدمتگزار خدا در انتظار نجات دهنده بود.( خروج 15 : 2 ) ایوب این پیر وفادار به حقانیت خدا در انتظار دیدن نجات خدا بود.( ایوب 20 : 25-27 )داود بندۀ خدا که دلش با خدا بود نیز؛نه یکبار نه دو بار بلکه همواره!(مزامیر 40 : 1-4 و 119 : 166 و 174 ) اشعیاء نبی او که آمدن خدمتگزار خدا را از پیش دیده بود همچنین.( اشعیاء 25 : 9 )و میکاء نبی که مکان تولد نجات دهنده را خدا به او فرموده بود ،آمدن نجات دهنده را انتظار می کشید.( میکاء 7 : 7 )و نهایتا شمعون پیر! لوقا نویسندۀ انجیل لوقا با هدایت روح خدا در انجیل به قلم خود می نویسد:" در اورشلیم مردی به نام شمعون زندگی میکرد که درستکار و پارسا بود و در انتظار سعادت اسرائیل بسر میبرد و روح القدس بر او بود.از طرف روح القدس به او الهام رسیده بود که تا مسیح موعود خداوند را نبیند نخواهد مرد.او به هدایت روح به داخل معبد بزرگ آمد و هنگامیکه والدین عیسی ،طفل را به داخل آوردند تا آنچه را که طبق شریعت مرسوم بود انجام دهند ،شمعون ،طفل را در آغوش گرفت و خدا را حمد کنان گفت:" حال ای خداوند ، بر طبق وعدۀ خود بنده ات را به سلامت مرخص فرما چون چشمانم نجات تو را دیده است ،نجاتی که در حضور همۀ ملتها آماده ساختی نوری که افکار ملل بیگانه را روشن سازد و مایۀ سر بلندی قوم تو اسرائیل گردد." پدر و مادر آن طفل از آنچه در بارۀ او گفته شد متحیّر گشتند. شمعون بر آنان دعای خیر کرد و به مریم ،مادر عیسی ،گفت:" این کودک برای سقوط و یا سرافرازی بسیاری در اسرائیل تعیین شده است و آیتی است که در رد کردن او افکار پنهانی عدۀ کثیری آشکار خواهد شد و در دل تو نیز خنجری فرو خواهد رفت."

( از انجیل شریف ،نامۀ لوقا فصل دوم آیه های 25 تا 35 )

لطفاً توجه کنید به اعتراف شمعون در دو جملۀ آبی رنگ :

1- دیدن نجات دهنده

2-  مرگ نجات دهنده

اما چرا باید شمعون از این تولد و مرگ خوشحال میگشت و از خدا خواست تا او را "به سلامت مرخص فرماید " چرا نه شمعون و نه مریم از این پیشگویی شمعون پیر که گویا در راستای تمامی نیک مردان و نیک زنانی که از ابتدای عالم در انتظار دیدن نجات دهنده بسر میبردند ،متأسّف و گریان نبودند؟ لطفاً تصور کنید که اولین فرزند شما بدنیا آمده و کسی نزد شما میاید و می گوید : تبریک می گویم فرزند شما کشته خواهد شد!!چه حالی به شما دست خواهد داد؟ به احتمال زیاد سیلی محکمی به گوش این شوم زبان می نوازید!!اما نه مریم و نه شمعون و نه حنا  زنی نبیه در آیۀ 38 همان فصل  دوم از لوقا که بعد از دیدن طفل به مردمی که در انتظار دیدن نجات دهنده هستند مژدۀ آن را میدهد ،هرگز از مرگ این نجات دهنده متأسّف نبودند که هیچ بلکه شادمان نیز بودند!چرا؟ زیرا نجات دهنده بدنیا آمده بود تا برای گناهان آنان بمیرد !تا با ایمان به او بتوانند نزد خدا رستگار شوند تا با مرگ خود دنیا را از اسارت و زنجیرهای پوسیدۀ شریعت و تلخی های آن و ریا کاری آن و گناهان تکرار شدۀ آن و غم و اندوه ناشی از آن و بار سنگین آن و یاس و در ناامیدی زیستن در آن و تکرار بی دلیل و بی انگیزۀ آن یکبار برای همیشه نجات دهد و بدینوسیله پادشاهی خداوند را که قرن ها پیش از قلبها بیرون رفته بود دوباره به قلبها برگرداند.آنها در تولد این نوزاد شاد بودند نه فقط بدلیل تولد نجات دهنده بلکه تنها بدلیل کار عظیمی که این نجات دهنده بر بالای صلیب بزودی انجام خواهد داد.آنها در تولد نجات دهنده شاد بودند نه فقط بدلیل تولد او باید در و دیوار را چراغانی میکردند  !بلکه تنها بدلیل راهی که خدا برای رستگاری آنها و دنیا بواسطۀ مرگ این نجات دهنده و قیام او از مرگ بعنوان سنگ سقوط و یا سرافرازی ، برای آنانی که او را رد میکنند و آنانی که به او ایمان میآوردند قرار داده است.

تولد این نجات دهنده که بدنیا آمد تا با مرگ خود بر صلیب و قیام خود از مرگ، طرح رستگاری الهی خدا را یکبار و آن هم برای همیشه کامل گرداند ،به تمامی منتظران نجات ،خصوصا به تمامی مسلمانان دنیا تبریک می گوییم.