ما کی هستیم؟( 18)

اجرا کننده گان تعلیم خدا

وقتی مردم اسرائیل قوت تعلیم و کارهای عظیم عیسای مسیح را شنیده و دیدند، متحیر گشته و گروه گروه به نزد عیسای خداوند آمده و به او ایمان میاوردند. و به دلیل این ایمان به آنها قوت و قدرت داده میشد تا بتوانند بر نفس شریر خود غلبه کرده تا برای خدای پدر پاک و مقدس زندگی کنند، اما عیسای خداوند در آن زمان هنوز بر بالای صلیب برای گناهان بشر مصلوب نشده بود، جریمۀ گناه هنوز پرداخت نشده بود، پس آنها چگونه میتوانستند پس از ایمان آوردن به عیسای مسیح از گناهان خود پاک شوند؟ پاسخ واضح است به دلیل کلام عیسای خداوند که به آنها گفته میشد و آنها کلام او را شنیده و به او ایمان میاوردند. " ایمان از شنیدن است و شنیدن از کلام خدا." ( رومیان 10: 17 ) مزمور نویس میگوید:" ای خداوند رحمهای تو به من رسیده است و نجات تو به حسب کلام تو. زیرا بر کلام تو توکل دارم." ( مزمور 119: 41-42 ) و وقتی عیسای مسیح بر بالای صلیب مرد و جریمۀ گناهان را برای همۀ بشر تماما پرداخت کرد و از مرگ قیام فرمود و به مدت چهل روز با شاگردان ماند و سپس به نزد پدر بازگشت؛ باز هم مردم با شنیدن کلام خداوند قلب خود را به عیسی میدادند، اینبار به عیسای مسیح که برای گناهان آنها بر بالای صلیب مرد و دفن و روز سوم قیام کرد. در هر دو شرایط ایمان از شنیدن حاصل گشت،کمااینکه امروز با شنیدن همان کلامی است که هزاران سال پیش مردم اسرائیل و روم و بیگانگان شنیده و به عیسای مسیح بعنوان خداوند خود ایمان میاوردند، ایمان حاصل میگردد. اما یک اشکال در این فعل شنیدن کلام وجود دارد! یعنی دقیقا همان اشکالی که بسیاری که در روزهای آغازین خدمت مسیح بر روی زمین در آن داشتند. فعل شنیدن کلام همواره در کلام مقدس با فعل عمل کردن همراه بوده است. هر جا شما در کتابمقدس این امر را میبینید که به کلام خدا گوش کنید، بدون هیچ استثنایی دیر یا زود فعل عمل کردن به آنچه که شنیده اید را خواهید دید. و این دقیقا مرحلۀ سخت و دشوار شنیدن کلام خداوند است! شنیدن آسان است عمل کردن دشوار. یعنی دقیقا همان اشکالی که ایمانداران اولیه داشتند و عیسی هیچ ابایی نداشت که این اشکال عظیم را به آنها علنا و آشکارا هشدار داده و آنها را از عقوبت موحش و دردناک آن باخبر سازد. بله عزیزان عقوبت دردناک عمل نکردن به کلام خدا. در دو انجیل متی و لوقا شما به طور علنی اشارۀ خداوند ما عیسی را به ایمانداران داریم. بله ایمانداران. هم در متی 7: 24 – 27 و هم در لوقا 6: 46- 49 عیسای خداوند رو به ما ایمانداران دارد. نه به غیرایماندارانی که فقط شنوندۀ کلام مسیح هستند و هنوز قلب خود را به او نداده و او را خداوند خود نخوانده اند. در این دو مثال روی سخن عیسای مستقیم به ما ایمانداران مسیحی است. این جالب است که میبینیم عیسی ایمانداران عادی و بی زبان را انتخاب نکرده است، بلکه روی سخن تیز و برندۀ خود را به آن گروه از ایماندارانی دارد که مدام " خداوندا! خداوندا!" کرده و حتی به نام عیسای مسیح معجزات و کارهای عظیم انجام میدهند. عیسای مسیح روی هشدار خود را به این ایمانداران دارد( مگر خود ما مدام عیسی را خداوند، خداوند نمیخوانیم؟ صلیب او را به گردان نمیاندازیم؟ کتابمقدس را در دست نمیگیریم؟ هر یکشنبه زودتر از همه به کلیسا نمیرویم؟ ما نیز شامل این خطاب عیسای مسیح هستیم!) و به آنها با لحنی تند و شدید میگوید که از او دور شوند زیرا او هرگز آنها را نمی شناخته است. چرا؟ بلافاصله ما ماجرای دو خانه را از دهان عیسای مسیح هم در روایت انجیل متی و هم در لوقا میخوانیم؛ اینطور میخوانیم که دو ایماندار بودند، که هر دو به سخنان عیسای مسیح گوش کردند. هر دو به او ایمان آوردند. هر دو خانۀ ایمان خود را بر عیسای مسیح بنا کردند و خود را مسیحی خواندند. اما یکی از این ایمانداران پس از شنیدن کلام عیسای مسیح با قوت روح مقدس در تلاش بر اجرای آن بر آمد تا تعالیم عیسای مسیح را در زندگی مسیحی خود اجرا کند، اما دیگری فقط شنوندۀ کلام مسیح بود و هرگز سعی نکرد تعالیم عیسای مسیح را در زندگی خود عمل کرده و آن را اجرا نماید. سپس عیسای مسیح میگوید، هر دو ایماندار در مصیبت و درد و پریشانی و فشار سخت زندگی زمینی قرار گرفتند،( که وقوع آنها دائمی و بی تردید است) اما فقط آن ایمانداری از این دوران مصیبت و رنج نجات یافت و رهایی پیدا کرد که خانۀ ایمان خود را بر اجرای تعالیم عیسای مسیح که مانند صخره ایی استوار و محکم است بنا کرده بود، اما دیگری با فقط شنیدن کلام و اجرا نکردن آن، گویی خانۀ خود را بر شن بنا کرده بود، پس ایمان خود را از دست داد و ویران شد و ویرانی آن عظیم بود( متی 7: 27 ) عیسای مسیح از فریسیان متنفر بود زیرا آنها کلام خدا را میدانستند اما آن را اجرا نمیکردند. مادر و برادران خود را کسانی نخواند که فقط کلام خدا را میشنوند و ایمان میاورند، بلکه کسانی که کلام خدا را شنیده و به آن عمل میکنند یعنی بر طبق ایمان خود. و یعقوب دقیقا همین را تکرار کرده است که:" لکن کنندگان کلام باشید نه فقط شنوندگان." ( یعقوب 1: 22) کمی جلوتر به اهمیت این امر اینگونه می افزاید که:" زیرا چنانکه بدن بدون روح مرده است همچنین ایمان بدون اعمال نیز مرده است."( یعقوب 2: 26) عیسای مسیح مردگان متحرک برای خدمت خود نیاز ندارد، ایمانداری بدون روح اجرا کردن به تعلیم او. عیسای مسیح فقط دستانی نمیخواهد که به اسمان بلند شوند و نامش را جلال دهند، اما هرگز برای شستن پاهای مقدسین آستینهایش بالا زده نشود! پاهای ما زیبا هستند اما نه فقط برای راه رفتن بر روی آسفالت و موکتهای قشنگ و فرشهای رنگارنگ در کلیسا بلکه برای درنوردیدن کوهها برای بشارت نام مسیح در سراسر دنیا.( اشعیا 52: 7 ) عیسای خداوند مدام شاگردان خود را تشویق به فعل انجام دادن بر طبق ایمان کرد. محبت کردن. بخشیدن. فروتنی کردن. خادم بودن. از جان گذشتن. از مال و دنیا گذشتن. تمام اینها از فعل شنیدن خارج شده و به عمل مبدل شده است. و هیچکدام آنها فقط با شنیدن میسر نمیگردد، هرگز.

نگاه کنید! اگر عیسای خداوند فقط شنوندۀ فرمان خدا برای قربانی شدن برای گناهان بشر میبود و در بهشت قبل از آفرینش به پدر آسمانی خود میگفت: هللویاه!هللویاه! آمین! چه طرح زیبایی! نامت پر جلال! آمین!" و هرگز پا بر روی زمین نمیگذاشت، در حقیقت او فرمان پدر آسمانی خود را شنیده بود اما به آن عمل نکرده بود و ما هنوز تا به امروز در گناهان خود بودیم و زیر غضب و خشم خدا و مستحق آتش جهنم. اما خدا را شکر که عیسای مسیح نه تنها شنوندۀ فرمان پدر آسمانی خود گشت، بلکه تسلیم شدۀ او، و اجرا کنندۀ فرمان او، و نوشندۀ آن جام مرگ.

زندگی مسیحی ما تنها زمانی با زندگی مردم دنیا از هر دین و مسلک و ایینی کاملا متفاوت میگردد که کلام عیسای خداوند و تعالیم او در زندگی مسیحی خود اجرا نماییم.

ما کی هستیم؟

ما ایمانداران به عیسای مسیح، فقط شنوندگان کلام خدای خود نیستیم. فقط کسانی که از کلام خدا خورده و خود را فربه کنیم! بلکه ما از قوت روح القدس عزیز سرشار شده و از او میطلبیم که ما را در اجرا کردن تعلیم و کلام نجات دهندۀ خود به ما روزانه یاری رساند. زیرا ما ایمانداران با اجرا کردن به تعالیم خداوند خود، خانۀ ایمان خود را بر صخره بنا خواهیم کرد. بر خود عیسای خداوند. او که صخرۀ نجات ماست( مزمور 89: 26) صخرۀ پناهگاه ما( مزمور 94: 22 ) ما تنها با اجرا کردن و عمل کردن به تعالیم عیسای خداوند است که میتوانیم بر این صخره استوار و بدون هیچ لرزشی در روزهای مصیبت و درد و پریشانی زندگی زمینی استوار ایستاده و هرگز نابود نگردیم.